กับหยุนจู๋ตามลำพัง”
ชิงหูพยักหน้าอย่างเสียมิได้ อีกทั้งแสดงสีหน้าตำหนิติเตียนใส่หลินเมิ้งหยา
นับตั้งแต่วันที่นางสร้างกลุ่มสามสหายขึ้น นางแทบไม่มีเวลาให้กับเขาเลย
แต่ถึงกระนั้นเขาก็ออกไปยืนด้านหน้าประตูประหนึ่งเทพเจ้าผู้คุ้มครองประตูแต่โดยดี
“เอาผ้าคลุมออกก่อน ท่านอาจารย์เคยสอนวิธีการรักษาแก่ข้า วันนี้ข้าจะลงเข็มแรกให้แก่เจ้า มันจะเจ็บสักเล็กน้อย เจ้าเตรียมตัวเตรียมใจหน่อยแล้วกัน”
นับตั้งแต่วันที่ป๋ายหลี่รุ่ยรู้ว่าจะต้องรักษาคนที่เป็นดั่งดวงใจของตนเอง
ป๋ายหลี่รุ่ยส่งมอบวิชาและหนังสือเกี่ยวกับวิชาแพทย์พิษให้กับนางทั้งหมด
อีกทั้งพยายามคิดค้นวิธีที่มีประสิทธิภาพแต่มีผลข้างเคียงน้อยที่สุด
อันที่จริงตลอดหลายวันที่ผ่านมาหลินเมิ้งหยามองออกว่าท่านอาจารย์ยังคงมีความรู้สึกลึกซึ้งต่อหยุนจู๋
ยิ่งไปกว่านั้นนางยังเคยลองสอบถามมาแล้ว ก่อนจะพบว่าอาจารย์ยังมิได้แต่งงาน
เรื่องราวในวันวานผันผ่านไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นป๋ายหลี่รุ่ยยังเอ็นดูลูกศิษย์เพียงคนเดียวในชีวิตของเขาคนนี้มาก
ฉะนั้นเขาจึงไม่คิดโกหกหรือปิดบังนาง
สิ่งเดียวที่สามารถอธิบายได้คือเรื่องราวในตอนนั้นแปลกประหลาดมากเหลือเกิน
หากสามารถแก้ปมชีวิตรักของทั้งคู่ได้ พวกเขาคงมีความสุขไม่น้อย
“ได้”
หยุนจู๋ลังเลเล็กน้อย สุดท้ายก็ถอดผ้าคลุมออก
มองดูใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยเหี่ยวย่น หลินเมิ้งหยาตั้งสมาธิ หยิบเข็มที่ท่านอาจารย์เป็นคนมอบให้ออกมาจากเอวของน
