รื่องแป้งเปิดออกเบาช้าๆ ด้านในคือมีดเล่มเล็กเล่มหนึ่งปลายมีดแหลมคมใส่ไว้ในซองหนัง ด้ามมีดประดับไว้ซึ่งอัญมณีล้ำค่าเมื่อลองถือดู ช่างเหมาะมือยิ่งนักดีจริงๆ ท่านพี่คงรู้ว่าตอนนี้สิ่งที่นางต้องการที่สุดคืออะไรจู่ๆ เสียงหอบหายใจหนักหน่วงพลันดังขึ้นข้างหูหลินเมิ้งหยาตกตะลึง หันปลายมีดไปทางคนผู้นั้น“ท่านอ๋อง? เหตุใดจึงเป็นท่าน?”สมองพลันปรากฏรายชื่อยาพิษกว่าร้อยชนิดสวรรค์โปรด ตัวยาเหล่านั้นล้วนมีราคามหาศาลเหตุใดจึงนำมาปรุงยาปลุกกำหนัดเช่นนี้เล่า?คนพวกนี้ทำเสียของหมด!หลงเทียนอวี้รู้สึกทรมานมาก ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ น่ากลัวยิ่งกว่าภูตผีใบหน้าบิดเบี้ยว สติสัมปชัญญะขาดสะบั้นสูดลมหายใจหนักหน่วง ไอร้อนถูกขับออกมาจากลมหายใจบ้าชะมัด! เขาไม่ควรกินมันเข้าไปเขาควรจะรู้ว่าหมู่เฟยไม่มีทางยอมปล่อยเขาไปง่ายๆผลปรากฏว่า ทันทีที่ยาออกฤทธิ์ เจียงหรูฉินก็ปรากฏตัวออกมาพวกหลินขุยมัวกินข้าวอยู่อย่างนั้นหรือ?เหตุใดจึงห้ามผู้หญิงเพียงคนเดียวเอาไว้ไม่ได้ไม่แม้แต่จะเสียเวลาครุ่นคิด เขาทิ้งเจียงหรูฉินเอาไว้ พยายามสงบสติอารมณ์ ก่อนจะรีบวิ่งมาที่ตำหนักของหลินเมิ้งหยาตอนนี้เขาถูกฤทธิ์ยาเล่นงานจนแทบจะสิ้นสติ“ช่วยข้า…ถอนยา…”คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น เขาไม่อยากถูกยาพิษควบคุม“เพคะ หม่อมฉันจะรีบหาวิธี”เขาถูกวางยา? ไม่ได้ ยาชนิดนี้รุนแรงมาก หากปล่อยเอาไว้แล้วล่ะก็ บางทีหลงเทียนอวี้อาจกลายเป็นคนพิการอาบน้ำเย็น? ที่นี่มีน้ำเย็นเส