เหตุใดแม้แต่ท่านพี่ก็อยู่ฝั่งเดียวกับหลินเมิ้งหยานางเทียบกับหลินเมิ้งหยาไม่ได้ตรงไหน เพราะเหตุใดทุกคนจึงเข้าข้างหลินเมิ้งหยากันไปหมด?“ท่านพี่ถูกผู้หญิงคนนั้นทำให้ลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วใช่หรือไม่? ข้าคือญาติผู้น้องของท่าน พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน”ไม่ทันได้ไตร่ตรองให้รอบคอบ คำพูดของเจียงหรูฉินเสมือนคำดูถูกนัยน์ตาของหลงเทียนอวี้เปี่ยมไปด้วยความเกลียดชังเขาแสดงออกให้เห็นอย่างชัดเจนโดยไม่คิดปิดบัง“นางคือชายาของข้า ต่อจากนี้ไปเจ้าต้องเคารพนาง”เจียงหรูฉินนิ่งอึ้ง ตกลงนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?ตั้งแต่เด็กจนโต ท่านพี่ไม่เคยรู้สึกพิเศษกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนเหตุเพราะนางถูกท่านป้าพามาอยู่ด้วยตั้งแต่เด็ก ดังนั้นนางจึงมีความสนิทสนมกับเขาเล็กน้อยแต่คิดไม่ถึงเลยว่าท่านพี่จะปกป้องนังแพศยาคนนั้นต่อหน้านาง!ความอิจฉาเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะของนางจนหมดสิ้นเพราะเหตุใด? เพราะเหตุใดท่านพี่ที่นางเฝ้าโหยหาจึงมีใจให้แก่หญิงอื่น?“หรือท่านมิรู้ว่านางมีชะตากินสามีกินพ่อของตนเอง? สักวันหนึ่งท่านจะถูกนางทำร้ายจนตาย!”เจียงหรูฉินไร้สติโดยสิ้นเชิง นางตวาดใส่หลงเทียนอวี้เสียงดังลั่นสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็งของเขาทำให้ความโกรธเกรี้ยวของนางมอดลงนางเพิ่งเห็นว่าสายตาของท่านพี่ฉายแววแห่งความเกลียดชังออกมาอย่างชัดเจน“ต่อจากนี้ไป อย่าให้ข้าได้ยินคำพูดเช่นนี้อีก”ความเกลียดชังเพิ่มพูนขึ้นในหัวใจ เมื่อก่อนเจียงหรูฉินเคยเป็นเด็กสา
