หน้าขาวซีด เพราะอะไรกัน? เหตุใดแม้แต่ท่านพี่ก็อยู่ฝั่งเดียวกับหลินเมิ้งหยา
นางเทียบกับหลินเมิ้งหยาไม่ได้ตรงไหน เพราะเหตุใดทุกคนจึงเข้าข้างหลินเมิ้งหยากันไปหมด?
“ท่านพี่ถูกผู้หญิงคนนั้นทำให้ลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วใช่หรือไม่? ข้าคือญาติผู้น้องของท่าน พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน”
ไม่ทันได้ไตร่ตรองให้รอบคอบ คำพูดของเจียงหรูฉินเสมือนคำดูถูก
นัยน์ตาของหลงเทียนอวี้เปี่ยมไปด้วยความเกลียดชัง
เขาแสดงออกให้เห็นอย่างชัดเจนโดยไม่คิดปิดบัง
“นางคือชายาของข้า ต่อจากนี้ไปเจ้าต้องเคารพนาง”
เจียงหรูฉินนิ่งอึ้ง ตกลงนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ตั้งแต่เด็กจนโต ท่านพี่ไม่เคยรู้สึกพิเศษกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน
เหตุเพราะนางถูกท่านป้าพามาอยู่ด้วยตั้งแต่เด็ก ดังนั้นนางจึงมีความสนิทสนมกับเขาเล็กน้อย
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าท่านพี่จะปกป้องนังแพศยาคนนั้นต่อหน้านาง!
ความอิจฉาเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะของนางจนหมดสิ้น
เพราะเหตุใด? เพราะเหตุใดท่านพี่ที่นางเฝ้าโหยหาจึงมีใจให้แก่หญิงอื่น?
“หรือท่านมิรู้ว่านางมีชะตากินสามีกินพ่อของตนเอง? สักวันหนึ่งท่านจะถูกนางทำร้ายจนตาย!”
เจียงหรูฉินไร้สติโดยสิ้นเชิง นางตวาดใส่หลงเทียนอวี้เสียงดังลั่น
สายตาเย็นชาดุจน้ำแข็งของเขาทำให้ความโกรธเกรี้ยวของนางมอดลง
นางเพิ่งเห็นว่าสายตาของท่านพี่ฉายแววแห่งความเกลียดชังออกมาอย่างชัดเจน
“ต่อจากนี้ไป อย่าให้ข้าได้ยินคำพูดเช่นนี้อีก”
ความเกลียดชังเพิ่มพูนขึ
