วามตายของลูกสาวมิอาจทำให้เขาเสียใจจนทำให้เสียการเสียงาน”ราชวงศ์ไม่มีความสัมพันธ์รักใคร่ปรองดองเช่นนั้นหรอก ผลประโยชน์ย่อมมาก่อนเสมอ“เสด็จพ่อ ศพนั้นคือหมิงเยว่ไม่ผิดแน่พ่ะย่ะค่ะ”ภายในพระราชวัง ฮ่องเต้หมิงเหลือบมองหูเทียนเป่ยที่เพิ่งกลับมาจากการตรวจสอบศพด้วยใบหน้าแข็งทื่อมาต้าจิ้นในคราวนี้ เขาต้องเสียทั้งลูกชายและลูกสาวแก้วชาราคาแพงแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ กระจายเต็มพื้นแม้แต่เก้าอี้ไม้สีแดงยังมีรอยมือจางๆเมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ความโกรธเกรี้ยวของฮ่องเต้หมิงจึงปะทุขึ้นมาสีหน้าของหูเทียนเป่ยไม่น่ามอง แม้หมิงเยว่จะเอาแต่ใจทว่าเขาเอ็นดูน้องสาวคนนี้มากคิดไม่ถึงเลยว่านางจะต้องตายอย่างอเนจอนาถสายตาเย็นชาจับจ้องมองหน้าไท่จื่อ หากหมิงเยว่ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชายคนนี้ นางจะพบจุดจบเช่นนี้ได้อย่างไร“ฮองเฮาจะอธิบายเรื่องนี้กับกระหม่อมอย่างไร?”ฮองเฮาลืมตาขึ้นช้าๆ ชำเลืองทางฮ่องเต้หมิง ยังคงรักษาท่าทางสงบเยือกเย็น“เปิ่นกงจะหาคำอธิบายให้กับฮ่องเต้หมิงอย่างแน่นอน แต่ก่อนหน้านั้นพระองค์ควรอธิบายกับหม่อมฉันก่อนหนึ่งเรื่องมิใช่หรือ?”จู่ๆ ฮองเฮาก็ผุดลุกขึ้น รัดเกล้าบนศีรษะส่องแสงแวววาว ใบหน้างดงามเย็นชาดุจน้ำแข็งนางโยนจดหมายพับที่ถืออยู่ในมือลงแทบเท้าฮ่องเต้หมิงแม้จะเป็นเพียงสตรี แต่กลับมีความหยิ่งผยองน่าเกรงขาม ฮ่องเต้หมิงจึงราวกับว่าถูกรัศมีของนางกลืนกิน“นี่คืออะไร?”สีหน้าเคร่งขรึม ก้มลงหยิบจดหมายพับบนพ
