พิษสงร้ายอันใดหลินเมิ้งหยากลอกตา ก่อนจะหยุดอยู่ที่สวนดอกไม้ริมสระน้ำ“ได้ยินมาว่าพระชายาอวี้เป็นคนฉลาด วันนี้พอได้เห็นแล้วก็รู้สึกว่ามิใช่คนธรรมดา”ตอนนี้ไร้ซึ่งพระสนมเต๋อเฟยหรือชายาหลิงหนานดังนั้นซ่างกวนฮุ่ยจึงเผยธาตุแท้ออกมาท่าทางอ่อนหวานของนางลดหายไปเล็กน้อย ท่าทางเช่นนั้นมีเพียงหญิงสาวฉลาดเฉลียวเท่านั้นที่จะมี หลินเมิ้งหยาจึงอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้นนางบอกแล้วไงว่าบนโลกใบนี้ไม่มีทางมีคนจิตใจดีดุจนางฟ้าหรอก“จนถึงทุกวันนี้ข้ายังเก็บหน้ากากที่พระชายาทำขึ้นในงานชมดอกเก๊กฮวยเอาไว้ พระชายาคงไม่ลืมข้าใช่หรือไม่?”เมื่อได้ยินนางพูดถึงงานเลี้ยงชมดอกเก๊กฮวย หลินเมิ้งหยาพลันนึกถึงหญิงสาวสวมหน้ากากในวันนั้นขึ้นมาได้มองดูรูปร่างของซ่างกวนฮุ่ย หรือคนที่ส่งเสียงออกมาในวันนั้นจะเป็นนาง? แต่เหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน!“ที่แท้ก็เป็นเจ้า?”หลินเมิ้งหยาตกตะลึงเล็กน้อยถึงอย่างไรซ่างกวนฮุ่ยก็เป็นคนของตระกูลซ่างกวนซ่างกวนฮุ่ยยิ้มแล้วพยักหน้า“เป็นข้าเอง ข้าเพียงแค่ต้องการช่วยพระชายา น่าเสียดาย ฐานะของข้ามิอาจเปิดเผยได้เหตุเพราะฮองเฮาเองก็อยู่ที่นั่นดังนั้นข้าจึงต้องระวังตัว”อย่างไรก็ตามหลินเมิ้งหยายังคงรู้สึกผิดปกติโดยเฉพาะหญิงสาวที่มีความฉลาดเฉลียวอย่างซ่างกวนฮุ่ย“แต่เมิ้งหยามิรู้ว่าเพราะเหตุใดคุณหนูซ่างกวนจึงมีแก่ใจช่วยเหลือข้า”อยู่ๆ ดวงตาที่กำลังมองหลินเมิ้งหยาของซ่างกวนฮุ่ยก็กระพริบถี่ ๆ ก่อนที่ใบหน้าจะแด
