หยา เกรงว่าแม้แต่หลินเมิ้งหยาเองก็คิดว่าพระสนมเต๋อเฟยกำลังกลัวชายาหลิงหนานมากแต่ว่า…ซ่างกวนฮุ่ย?หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ตระกูลซ่างกวนในเมืองหลวงมีเพียงตระกูลของฮองเฮาเท่านั้นหรือเด็กสาวคนนี้จะเป็นคนของฮองเฮาลอบสำรวจซ่างกวนฮุ่ยอย่างละเอียดอ่อนหวานเสมือนน้ำไม่มีท่าทางเย่อหยิ่งของสกุลซ่างกวนเลยแม้แต่น้อยอาจจะ…เป็นอุปนิสัยใจคอแท้จริงของนางอาจจะ…เป็นการแสดงสรุปแล้วนางควรระมัดระวังตัวเอง“พี่สาวกำลังโกรธที่ข้าพาคนของตระกูลซ่างกวนมาใช่หรือไม่? พี่สาวอย่าเข้าใจข้าผิด แม้ฮุ่ยเอ๋อร์จะเป็นคนของสกุลซ่างกวน แต่นางมิมีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับคนเหล่านั้น ข้าไตร่ตรองไม่รอบคอบเองเพราะเหตุนี้พี่สาวจึงโกรธ”ชายาหลิงหนานแสดงละครเก่งไม่แพ้กันหลินเมิ้งหยายังคงรักษาภาพลักษณ์ของตนเอง ไม่แม้แต่จะเลิกคิ้วแต่กลับเข้าไปยืนข้างกายพระสนมเต๋อเฟย“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร? ไม่ว่าคุณหนูซ่างกวนจะมาจากตระกูลใด แต่นางก็เป็นคนดี”พระสนมเต๋อเฟยแสดงท่าทางประหนึ่งนกตื่นธนูชายาหลิงหนานรู้สึกสะใจนักที่เห็นท่าทางตื่นตระหนกของพระสนมเต๋อเฟยดังนั้นนางจึงเอ่ยแกมสั่ง“ข้ากับพระสนมเต๋อเฟยยังมีเรื่องต้องคุยกัน เช่นนั้นพระชายาพาฮุ่ยเอ๋อร์ออกไปเดินชมวังได้หรือไม่?”ชายาหลิงหนานไม่กลัวว่าหลินเมิ้งหยาจะปฏิเสธ เหตุเพราะพระสนมเต๋อเฟยยังคงเชื่อฟังคำพูดของนาง“หยาเอ๋อร์ เจ้าพาคุณหนูซ่างกวนไปเดินเล่นเถิด ข้า…ข้าไม่เป็นไร”พระสนมเต๋อเฟยหลุบตาลงก่อนจะส่งยิ้
