วิญญาณเขารับกล่องหยกจากหลินเมิ้งหยา มองสำรวจอย่างตั้งใจ พยักหน้าแล้ววางไว้ด้านข้าง“เจ้ามาดูนี่ซิ อาการของฮูหยินหวังดีกว่าแต่ก่อนหรือไม่”ความสัมพันธ์ระหว่างหลินเมิ้งหยากับป๋ายหลี่รุ่ยเป็นดั่งอาจารย์และศิษย์อันที่จริงป๋ายหลี่รุ่ยอยากให้หลินเมิ้งหยามาเป็นผู้สืบทอดวิชาแพทย์พิษของตนเองทว่าหลินเมิ้งหยาขอให้เขาเป็นอาจารย์และเทิดทูนเขาเสมือนอาจารย์คนหนึ่งเมื่อไม่มีทางเลือกสุดท้ายเขาก็ตอบตกลงเป็นอาจารย์ของนาง“แม้หัวใจจะเต้นช้าไปสักเล็กน้อย แต่ลมหายใจเข้าออกสมดุลกัน ท่านอาจารย์ให้ยาตัวใหม่กับนางอย่างนั้นหรือ?”หลินเมิ้งหยายืนอยู่ด้านหน้าเตียงหิน ตรวจสอบอาการของฮูหยินหวังโดยละเอียดนางไม่มีทางเลือกจึงต้องย้ายร่างของฮูหยินหวังมาที่นี่ด้านนอกมีคนผ่านไปผ่านมามากมายไม่อาจควบคุมดูแลได้ อีกทั้งยังมีโอกาสติดเชื้อสูงต่างจากห้องหินของอาจารย์ที่ทั้งเย็นและสะอาดสะอ้านยิ่งไปกว่านั้นห้องหินแห่งนี้ยังมียาหลายแขนงหลินเมิ้งหยาพบว่าเชื้อราบางชนิดเติบโตช้ามากในห้องนี้ดังนั้นที่นี่จึงเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการรักษาฮูหยินหวัง“ถูกต้อง ข้าใช้ยาพิษชนิดอ่อน ข้าพบว่าเมื่อยาชนิดนี้ผสมเข้ากับตัวยาอื่นๆ มันกลายเป็นยาบำรุงร่างกายชั้นเลิศ”มองเห็นดวงตาที่กำลังเปล่งประกายของป๋ายหลี่รุ่ย หลินเมิ้งหยาอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างอาจารย์ของนางดีทุกอย่างเสียแต่เขาเป็นพวกคลั่งไคล้หลงใหลในตัวยามากเกินไปหวนนึกถึงวันที่นางมาขอร้องให้เขาช
