ว”แต่เพราะเกิดเรื่องนี้กับฮูหยินหวังขึ้น คุณหนูหวังคงต้องเลื่อนงานแต่งออกไปอีกหนึ่งปีเต็มได้ยินมาว่าลูกสาวของฮูหยินหวังร้ายกาจ หลินเมิ้งหยาฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้“พอผ่านช่วงนี้ไป เจ้าจงไปเชิญคุณหนูหวังมาหาข้า ข้ามีเรื่องต้องคุยกับนาง”มองดูใบหน้าของหลินเมิ้งหยาที่แสยะยิ้มมีเลศนัย ชิงหูเข้าใจทันทีว่านางจะต้องมีแผนการร้ายอะไรบางอย่าง“เจ้านี่หนา ร้ายกาจจริงเชียว”หลังจากท้องอิ่ม หนังตาก็เริ่มหย่อน หลินเมิ้งหยานอนหลับสนิทบนเตียงตลอดคืนเมื่อตื่นขึ้นมาสาวใช้ทั้งสองช่วยนางล้างหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่หลินจงอวี้จะพรวดพราดเข้ามา“พี่สาว พี่สาว ได้ยินข่าวแล้วหรือไม่?”หลินจงอวี้มีสีหน้าประหนึ่งคนที่กำลังมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น ปากร้องโหวกเหวกเสียงดัง“ไอหยา เจ้าเก็บเงินได้หรือ? เหตุใดจึงดีใจมากถึงเพียงนี้?”หลินเมิ้งหยาที่สวมใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วนั่งอยู่ข้างโต๊ะ ฉุดหลินจงอวี้นั่งลงกินข้าวเช้าด้วยกัน“ข้าได้ยินมาว่าสาวใช้คนนั้นตายก่อนจะถึงคุกด้วยซ้ำ ไท่จื่อโกรธจนตัวสั่น แต่ก็มิอาจทำอะไรได้”หลินจงอวี้แสดงสีหน้าของไท่จื่อยามโกรธจนตัวสั่นออกมาให้หลินเมิ้งหยาดูเมื่อซิ่งเอ๋อร์ตายนั่นเท่ากับว่าหลักฐานทุกอย่างถูกทำลายลงแล้วแม้ไท่จื่ออยากจะง้างปากซิ่งเอ๋อร์เพื่อผลักหลงเทียนอวี้และสกุลเจียงลงไปในน้ำแต่ก็มิอาจทำได้“สาเหตุการตายเล่า?”ไท่จื่อจะต้องตรวจสอบข้อเท็จจริงเรื่องนี้อย่างแน่นอนหลินจงอวี้ม
