ท่ามกลางการคุกเข่าของทุกคน ฮองเฮาที่ยังคงรักษาภาพลักษณ์อันแสนสง่างามนำพาเอาชัยชนะออกจากตำหนักหลิวซินไป
คนนอกล้วนตามหลังฮองเฮาออกไปจากที่แห่งนี้งานเลี้ยงที่เคยคึกครื้นพลันเย็นยะเยือก“เอาล่ะลุกขึ้นเถิด อวี้เอ๋อร์ หยาเอ๋อร์มากับข้า จิ่นเยว่ดูแลหรูฉินให้ดี ห้ามมิให้นางออกไปที่ใด”พระสนมเต๋อเฟยผู้ฉลาดเฉลียวพอจะเดาเหตุการณ์ทั้งหมดออกแล้วปรายตามองหลานสาวของตนเองด้วยความผิดหวัง สะท้อนใจเล็กน้อยนางเห็นธนบัตรแผ่นนั้นอย่างชัดเจน ดังนั้นจึงรู้ได้ทันทีเลยว่านั่นคือเงินที่นางมอบให้กับหรูฉินเพราะความเอ็นดู เพื่อให้นางเก็บเอาไว้ใช้เป็นเงินส่วนตัวแต่คิดไม่ถึงเลยว่านางจะนำสิ่งที่ตนเองมอบให้มาทำร้ายเมิ้งหยายิ่งไปกว่านั้น ด็กคนนี้ยังทำเรื่องโง่เขลา ต่อจากนี้ไปบ้านสกุลเจียงจะต้องชดใช้แทนเจียงหรูฉินเดินตามหลังพระสนมเต๋อเฟยเข้าไปยังห้องหลักในตำหนักหลิวซินป๋ายจื่อที่กำลังตื่นตระหนกรีบเดินตามหลังหลินเมิ้งหยาไปนางมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นด้านนอกทั้งหมดเมื่อรู้ว่าคุณหนูของตนเองเกือบเอาตัวไม่รอด นางทำได้เพียงมองหลินเมิ้งหยาทั้งน้ำตา“เจ้าออกไปหาพวกป๋ายจีก่อน พวกเราค่อยคุยกันทีหลัง”นางปลอบโยนเด็กสาวที่กำลังหวาดผวา ป๋ายจื่อก้มๆ เงยๆ มองหลินเมิ้งหยา สุดท้ายก็เดินออกไปแต่โดยดีพระสนมเต๋อเฟยนั่งอยู่ตำแหน่งประธาน มองดูหลงเทียนอวี้สลับกับหลินเมิ้งหยาเนิ่นนานกว่านางจะถอนหายใจออกมา “ข้าผิดเอง ข้าไม่ควรพาหรูฉินเข้ามาที่จวน”เ
