่าดวงตาคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายเมื่อเห็นดังนั้นจึงหยักยิ้มขมขื่น มือที่สั่นเทิ้มล้วงเข้าไปหยิบมีดออกมา“ชายาอวี้ เจ้าทำร้ายข้า ต่อให้ข้าตายกลายเป็นผีก็ไม่มีวันปล่อยเจ้าไป”ชั่วขณะที่นางหันปลายมีดคมกริบเข้าหาหน้าอกของตนนั้น คาดไม่ถึงเลยว่ามือหนาข้างหนึ่งจะเข้ามาคว้าแขนของนางเอาไว้แน่น“คิดจะฆ่าตัวตาย? ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”จูอ้ายจือที่นิ่งเงียบตลอดเวลาเป็นผู้ที่เข้าไปคว้าแขนของซิ่งเอ๋อร์เอาไว้ท่ามกลางแสงสลัว เขาใช้ผ้าผืนหนึ่งยัดเข้าไปในปากของซิ่งเอ๋อร์เพื่อป้องกันมิให้นางกัดลิ้นฆ่าตัวตาย“แม่ทัพจูมีฝีมือยิ่งนัก”หลินเมิ้งหยาเดินเข้าไปพร้อมมองเขาด้วยสีหน้าชื่นชมสายตาเย็นชาจับจ้องยังซิ่งเอ๋อร์ตอนนี้เองที่ซิ่งเอ๋อร์เพิ่งรู้ว่านางคิดผิดมาโดยตลอด ชายาอวี้คนนี้ใจดำอำมหิตกว่าคุณหนูของนางหลายเท่าตัว“ทูลฮองเฮา คนคนนี้มีเจตนาที่ยากแท้หยั่งถึง ใส่ร้ายหม่อมฉันยังไม่พอแต่ยังคิดจบชีวิตเพื่อทำลายหลักฐาน หม่อมฉันอยากขอร้องให้นำตัวนางไปคุมขังเอาไว้ก่อน จากนั้นให้ท่านผู้ว่าการแห่งฝูหยินเป็นผู้ไต่สวนเพคะ”ไต่สวนผู้กระทำผิด อันที่จริง นางมีวิธีการเป็นพันเป็นหมื่นวิธีที่จะทำให้ซิ่งเอ๋อร์คายความผิดออกมาทั้งหมดอยู่ๆ ฮองเฮาที่นิ่งเงียบมาตลอดก็เอ่ยขึ้น“ไม่จำเป็น เรื่องนี้ข้าจะให้ไท่จื่อเป็นคนไต่สวนด้วยตนเอง พวกเจ้าเข้ามา เอาตัวนางไปขัง”หลินเมิ้งหยาและพระสนมเต๋อเฟยตกใจเล็กน้อย ตอนนี้พวกนางรู้แล้วว่าฮองเฮา
