าใจหรือไม่?”
ชิงหูพยักหน้าลง การตบตาเล่นกลอุบายต่อหน้าคนเหล่านี้มิใช่เรื่องยาก
“พระชายา ไม่ทราบว่าท่านเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือไม่”
นางกำนัลที่อยู่ด้านนอกรู้สึกหมดความอดทน ดังนั้นจึงส่งเสียงเร่ง
หลินเมิ้งหยารีบส่งสัญญาณให้คนในห้อง ชิงหูจึงยกน้ำสะอาดเดินออกไป
“ทูลฮองเฮา เฉินเซี่ยเตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว สามารถเริ่มได้ทุกเวลาเพคะ”
สายตาของทุกคนเลื่อนไปทางหลินเมิ้งหยา
ฮองเฮาหรี่ตามองนางชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ย
“อืม เริ่มได้”
“เพคะ”
หลินเมิ้งหยาสั่งให้คนยกโต๊ะเข้ามา วางอ่างน้ำลงบนโต๊ะ
เหตุเพราะนี่เป็นงานเลี้ยงสวมหน้ากาก ดังนั้นทุกคนจึงจำต้องสวมเสื้อผ้าที่ตนเองทำขึ้น ดังนั้นทุกคนจึงเก็บเสื้อผ้าและสิ่งของของตนเองอย่างดี
หลินเมิ้งหยาสั่งให้คนจดเอาไว้ คนที่จะเข้าไปในตำหนักของนางได้จะต้องจดรายชื่อเอาไว้
เท่านี้นางก็สามารถตกปลาในน้ำขุ่นได้แล้ว
“ด้านล่าง คนที่ข้าขานชื่อจะต้องเดินออกมา จากนั้นวางมือลงในน้ำ หากที่มือไม่มีชาดติด ก็จะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่ถ้าหากมีชาดติด เช่นนั้นน้ำจะกลายเป็นสีม่วง”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้ทุกคนตื่นตระหนก
หากได้รับความผิดโทษฐานใช้คุณไสยปองร้ายราชวงศ์ จะต้องได้รับโทษประหารชีวิตเก้าชั่วโคตร
“ชายาอวี้ เรื่องนี้ต้องระมัดระวังเป็นอย่างมาก หากผลลัพธ์ที่ได้ไม่แน่นอน เช่นนั้นพวกเราจะไม่สูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์หรอกหรือ?”
ในกลุ่มคนเหล่านั้น มีคนเอ่ยเรื่องนี้ออกมาด้วยความ
