คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้สีหน้าของหมิงเยว่เปลี่ยนไป
เหตุเพราะแต่ก่อนหลินเมิ้งหยาดูแลตำหนักอย่างแน่นหนา ดังนั้นของจึงถูกวางไว้ในสวนอย่างลวกๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ของชิ้นนี้ดึงดูดสายตามากจนเกินไป อีกทั้งยังไม่ได้ใช้กระดาษกันน้ำห่อหุ้มอีกชั้น
คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะจับได้
“ถูกต้อง หากพวกเจ้าไม่เชื่อก็ลองขุดดินขึ้นดู”
ชิงหูเข้าใจความหมายที่หลินเมิ้งหยาต้องการจะสื่อ ดังนั้นจึงรีบช่วยพูดอีกแรง
เขากับหลินจงอวี้เป็นผู้ดูแลดอกเก๊กฮวยในสวน
นอกจากวันนี้แล้ว วันอื่นๆ พวกเขาล้วนช่วยกันดูแลต้นไม้ด้วยความใส่ใจ โดยมิปล่อยโอกาสให้คนอื่นได้เข้ามาสร้างความวุ่นวาย
ฮองเฮาพยักหน้ารับ ทว่ายังคงท่าทางเคร่งขรึมดังเดิม ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ว่านางคิดอะไรอยู่
“ประการแรก หากหม่อมฉันประสงค์ร้ายกับไท่จื่อจริง เช่นนั้นหม่อมฉันย่อมฝังมันไว้เป็นอย่างดี ทว่ากระดาษอันนี้เพียงใช้น้ำรดก็ย่อยสลายเสียแล้ว หรือจะบอกว่าหม่อมฉันสร้างเรื่องเพียงเพื่อให้ถูกจับได้อย่างนั้นหรือเพคะ?”
คำพูดของหลินเมิ้งหยามีผู้เห็นด้วยมากมาย
นางพูดถูก จะมีใครบ้างที่ประสงค์ร้ายกับราชวงศ์อย่างเปิดเผย?
เพียงเท่านี้ก็มองออกแล้วว่าทั้งหมดนี้เป็นกลอุบาย
“คิดหรือว่าเพียงแค่ข้อนี้ข้อเดียวก็จะรอดพ้นจากข้อกล่าวหาได้? บางทีเจ้าที่ได้เห็นฮองเฮากับไท่จื่อกะทันหัน อาจจะรีบวางแผนนี้ก็เป็นได้ ฮองเฮา เฉินหนู่ได้ยินว่าดินแดนทางฝั่งตะวันตกมีคุณไสยมนต์ดำที่สามารถทำร
