กังวล
หลินเมิ้งหยาเผยให้เห็นใบหน้าเคร่งขรึม
“ทุกคนโปรดวางใจ หากพวกท่านมิได้แตะต้องชาด เช่นนั้นจะไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้มีปฏิกิริยาใดๆ เกิดขึ้น ก็มิได้หมายความว่าจะเป็นคนร้าย แต่จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มผู้ต้องสงสัยเท่านั้น”
การรับปากของหลินเมิ้งหยาทำให้พวกเขาอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย
“คนมิได้ทำผิดย่อมไม่มีสิ่งใดต้องกลัว ข้าเยว่ฉีจะขอลองก่อนเป็นคนแรก”
กลับกัน ไม่ว่าใครจะมองอย่างไร สกุลเยว่ของนางถือสัมพันธไมตรีกับจวนอวี้เรียบร้อยแล้ว
ดังนั้นเยว่ฉีจึงทำตามแต่โดยดี
“ดี เชิญคุณหนูเยว่”
ชิงหูเอียงตัวหลบ ปล่อยให้เยว่ฉีพาสาวใช้ของตนเองออกไป ก่อนจะจุ่มมือลงไปในอ่างน้ำ
ทุกคนเบิกตากว้าง น้ำในอ่างนั้นยังคงเป็นน้ำสะอาด
เยว่ฉีถอนหายใจ ดึงมือกลับ ก่อนจะแสดงให้ทุกคนได้เห็น
“ทุกคนไม่ต้องกังวล น้ำในอ่างมิมีสิ่งใด”
คำพูดของเยว่ฉีทำให้ทุกคนสบายใจ
ดังนั้นจึงเรียกชื่อตามรายชื่อที่ลงทะเบียนเอาไว้ ทุกคนเริ่มกระตือรือร้นมากขึ้น หากได้ทดสอบเร็ว ก็จะยิ่งสลัดตัวออกจากความผิดได้เร็ว
หลินเมิ้งหยามองสีน้ำในอ่าง ก่อนจะลอบสำรวจกลุ่มคน
ทุกคนล้วนแสดงสีหน้าสงสัยและอดรนทนไม่ไหว
ถึงอย่างไรเรื่องในคราวนี้เกี่ยวข้องกับตนเองและทุกคนในครอบครัว ไม่ว่าใครก็ไม่อยากถูกตัดหัว
เจียงหรูฉินมองน้ำในอ่างด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าในนั้นมีงูพิษอย่างไรอย่างนั้น
นางคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะเปลี่ยนไปเช่นนี้
“คุณหนู..ข้า…ข้าจะทำเช่น
