ไร?”
สาวใช้คนหนึ่งกระซิบเสียงสั่นเครือ
แต่ใครจะรู้เล่าว่าเรื่องที่มั่นใจว่าจะชนะแล้วอย่างแน่นอน จะถูกหลินเมิ้งหยาพลิกสถานการณ์
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เหมือนนางกำลังหาเหาใส่หัวเสียแล้ว
“จะทำอะไรได้ จริงซิ หลังจากที่เจ้าทิ้งมันแล้ว ได้ล้างมือหรือไม่?”
นางเป็นคนสั่งให้หาชาดมาให้เอง เหตุเพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมา การตรวจตราในจวนค่อนข้างเข้มงวดกวดขัน ดังนั้นนางจึงพกติดกระเป๋าตลอดเวลา เมื่อสบโอกาสก็จะได้ใส่ร้ายหลินเมิ้งหยา
หากตรวจสอบจนรู้ความจริง เช่นนั้นสกุลเจียงของนางคงจบสิ้น
“หนู่ปี้ทิ้งถุงชาดเอาไว้บนพื้นมั่วๆ ฉะนั้นจึงยังไม่ได้ล้างมือเจ้าค่ะ”
สีหน้าสาวใช้ของเจียงหรูฉินตื่นตระหนกเสมือนคนถูกไฟคลอก
นางรู้จักคุณหนูในตระกูลของตัวเองดี หากความจริงถูกเปิดเผย อย่าว่าแต่เอาตัวรอดเลย
คุณหนูจะต้องผลักความรับผิดชอบทั้งหมดให้นางอย่างแน่นอน
“ซิ่งเอ๋อร์ ปกติข้ายังทำดีกับเจ้าไม่เพียงพออีกหรือ?”
นัยน์ตาเจือไว้ด้วยความอาฆาตมาดร้าย เจียงหรูฉินตัดสินใจทำเรื่องเลวร้ายที่สุด
ร่างกายของซิ่งเอ๋อร์สั่นเทิ้ม ดูเหมือนสิ่งที่นางกำลังกลัวจะเกิดขึ้นแล้ว
“คุณหนูดีกับซิ่งเอ๋อร์มากเจ้าค่ะ…คุณหนู ซิ่งเอ๋อร์ไม่อยากตาย คุณหนูช่วยซิ่งเอ๋อร์ด้วยเจ้าค่ะ”
ใบหน้าสะอาดเกลี้ยงเกลาเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ซิ่งเอ๋อร์อ้อนวอนเจียงหรูฉิน
ร่องรอยของความไม่พอใจปรากฏบนใบหน้าของเจียงหรูฉิน
นางคว้าตัวซิ่งเอ๋อร์เอาไว้ ก่อนจะพาตัวไปที่มุมหนึ่
