งหรูฉินยัดมีดเล่มเล็กใส่มือของซิ่งเอ๋อร์
นางตัวสั่นเทิ้ม เอื้อมมือรับมีดเล่มนั้นทั้งน้ำตา
“เจ้าค่ะ…ถ้าหากหนู่ปี้ตายแทนคุณหนู หวังว่าคุณหนูจะเมตตาครอบครัวของซิ่งเอ๋อร์นะเจ้าคะ”
สาวใช้ผู้น่าสงสารมิรู้เลยว่าการรับปากในคราวนี้จะเป็นการส่งครอบครัวของตนเองไปสู่ความตาย
“วางใจเถิด ข้าจะดูแลน้องชายของเจ้าให้ดี”
จะส่งพวกเจ้าไปสู่ปรโลกด้วยกันทั้งหมด…
เจียงหรูฉินวางแผนชั่วร้ายในใจ ทว่าใบหน้ากลับสงบนิ่ง
การตรวจสอบเป็นไปอย่างราบรื่น คิ้วของหลินเมิ้งหยายิ่งขมวดเข้าเป็นปมแน่นขึ้นทุกที
ขณะนี้ตรวจสอบคนไปจำนวนหนึ่งแล้ว ไม่มีใครมีปัญหาใดๆ ฉะนั้น บรรยากาศในเวลานี้จึงมิได้เคร่งเครียดเหมือนก่อน
ป๋ายจีกับป๋ายซ่าวยืนอยู่ด้านหลังหลินเมิ้งหยา ทั้งสองสบตากัน ก่อนจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง
“น้ำเริ่มสกปรกแล้ว พวกเจ้าเข้ามานำน้ำไปเปลี่ยนเสียใหม่ทุกท่านได้โปรดพักผ่อนก่อนสักครู่ คุณหนูที่ทำการทดสอบแล้วเชิญพักผ่อนทางด้านนี้”
หลินเมิ้งหยายังคงรักษามารยาทของเจ้าบ้าน ผู้ที่ทำการทดสอบแล้วจึงพยักหน้าลง
คนที่ยังไม่ได้ทดสอบนั่งบนเก้าอี้ที่ถูกยกไปให้ ดังนั้นคนในตำหนักหลิวซินจึงเนืองแน่น
“นายหญิงจะสามารถหาตัวผู้กระทำผิดได้จริงๆ หรือเจ้าคะ?”
ภายในห้อง ป๋ายจีเอ่ยถามด้วยความวิตกกังวล
หลินเมิ้งหยาส่งสายตาเชิงขอโทษไปยังสาวใช้ ก่อนจะกระซิบ
“หากหาตัวเจอก็ดี แต่ถ้าหากไม่เจอ ข้าจะแบกรับความรับผิดชอบทั้งหมดเอาไว้ ส่วนพวกเจ้าทั้งสี่ ข้าเต
