รียมการเอาไว้เรียบร้อยแล้ว”
แม้แต่หัวใจของป๋ายซูยังกระตุกวูบ
ป๋ายจี ป๋ายซ่าวส่งเสียงร้องไห้ออกมา
หลินเมิ้งหยาหลุบตาต่ำก่อนจะจับมือทั้งสามเอาไว้
“ข้าที่เป็นเจ้านายของพวกเจ้ามิได้ดูแลพวกเจ้าให้ดี ข้าผิดเอง หากข้าถูกพาตัวไป พวกเจ้าที่เป็นคนสนิทของข้าจะต้องถูกโยงความผิดไปด้วย แต่เสี่ยวอวี้กับชิงหูจะพาพวกเจ้าไปซ่อน รวมถึงครอบครัวของพวกเจ้าทุกคนด้วย ข้าซ่อนเงินเอาไว้ที่นั่นแล้ว แม้จะไม่มาก แต่ก็เพียงพอให้พวกเจ้าใช้ได้ทั้งชีวิต เมื่อถึงเวลานั้น พวกเจ้าทั้งสี่จะต้องเป็นพี่น้องที่แท้จริงของกันและกัน ทุกคนต้องฟังคำพูดของป๋ายจี นางเป็นผู้ใหญ่ที่สุด ข้าไว้ใจนางที่สุด”
หลินเมิ้งหยาเอื้อนเอ่ยวาจาด้วยความปรารถนาดี ดังนั้นสาวใช้ทั้งสามจึงน้ำตาไหลพราก
ตอนแรกคิดว่าหัวใจของนายหญิงมีเพียงแผนการใหญ่โตเท่านั้น
แต่คิดไม่ถึงเลยว่านางจะหาทางเอาตัวรอดให้กับสาวใช้ของตนเองไว้เรียบร้อยแล้ว
“ไม่เจ้าค่ะนายหญิง ท่านจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ชีวิตของพวกเรารันทดตั้งแต่เกิด แต่กลับได้เจอนายหญิงที่ดีเช่นท่าน พวกเราทั้งสามล้วนโชคดี ชีวิตของข้าลำบากยากเข็ญ ไร้ซึ่งโชค นายหญิง ขอเพียงท่านรับปากว่าจะดูแลครอบครัวของข้า ป๋ายจีผู้นี้ก็ไม่มีความปรารถนาใดแล้วเจ้าค่ะ”
