ปในตำหนักหลิวซินมาโดยตลอด
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะขอให้น้าจิ่นเยว่คอยเฝ้าไว้ให้
ทุกวัน จิ่นเยว่ควบคุมการเข้าออกอย่างเข้มงวด ดังนั้นนางจึงไม่มีโอกาสลงมือ
ดูจากท่าทางนิ่งนอนใจของนางแล้ว เกรงว่านังแพศยาคนนั้นจะต้องมีวิธีตรวจสอบอย่างแน่นอน
“ได้ เช่นนั้นจงตรวจสอบให้แน่ชัด เข้ามา สั่งให้ทหารของวังหลวงและทหารตรวจการมาร่วมตรวจสอบด้วยกัน”
“พ่ะย่ะค่ะ”
ฝ่ามือของหลินเมิ้งหยาชุ่มไปด้วยเหงื่อ
ขณะที่นางไม่ทันระวังตัว เขาแทรกกายไปอยู่ด้านหลังของหลินเมิ้งหยา
“เจ้าเด็กน้อย เจ้ามีวิธีการเช่นไร?”
หลินเมิ้งหยาลังเล ส่ายหน้า ก่อนจะแค่นหัวเราะขมขื่น
“จะไปมีวิธีตรวจสอบเช่นนั้นได้อย่างไร ข้าเพียงแค่อยากตรวจสอบให้แน่ใจว่าใครมีชาดติดอยู่บนร่างกาย อีกเดี๋ยวเจ้ากับเสี่ยวอวี้รอสัญญาณจากสายตาของข้าก็แล้วกัน”
ชิงหูไม่เคยสงสัยในคำพูดของหลินเมิ้งหยา หากนางเอ่ยว่าสามารถทำได้ เช่นนั้นนางจะสามารถทำได้อย่างแน่นอน
เรดาร์ในสมองของนางพลันปรากฏส่วนประกอบและปริมาณของยาพิษ หากพุ่งสมาธิไปที่จุดเดียว ปริมาณความเข้มข้นของยาพิษที่สามารถตรวจสอบได้มีมากถึง 0.0001 มิลลิกรัม
หวังว่าคนที่ได้สัมผัสกับชาดจะมีปริมาณยาพิษในตัวมากเท่าตัวเลขนี้
“หัวหน้าทหารตรวจการหยินลู่หยุน รองหัวหน้าทหารองครักษ์จูอ้ายจือ ขอถวายคำนับฮองเฮา ถวายคำนับพระสนมเต๋อเฟย”
จูอ้ายจือ? ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ หลินเมิ้งหยาชำเลืองตามองไปในทันที
ผลปรากฏว่าเขาคือแม