ม
“เสี่ยวอวี้ รีบสั่งให้ป๋ายจีกับป๋ายซ่าวมาที่นี่ จงนำมีดผ่าตัดของข้ามาด้วย อย่าลืมเตรียมน้ำร้อน ยาฆ่าเชื้อ เหล้าเข้มข้นและตะเกียงจุดไฟ รีบไปเร็วเข้า”
ครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายหลินเมิ้งหยาก็ออกคำสั่ง แต่ถึงกระนั้นเวลาก็เพิ่งผ่านไปไม่ถึงหนึ่งนาทีนับตั้งแต่เข้ามาในห้อง
คนเป็นหมอต้องช่วงชิงชีวิตคนมาจากพญามัจจุราช
“จงฟังข้าให้ดีฮูหยินหวัง ข้าจะช่วยชีวิตเจ้า แต่มิรู้ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ตอนนี้ข้าจะใช้ยาชนิดหนึ่ง ทำให้เจ้ารู้สึกเสมือนตาย หนึ่งเพื่อลดอาการเจ็บปวดให้กับเจ้า สองเพื่อง่ายต่อการรักษาของข้า หากเจ้าโชคดี การผ่าตัดสำเร็จ เจ้าจะยังมีโอกาสฟื้น แต่ถ้าโชคไม่ดี เจ้าจะไม่ตื่นอีกต่อไป หากเจ้ายินยอม เจ้าจงกลืนยาเข้าไปเดี๋ยวนี้”
หลินเมิ้งหยารีบเปิดกล่องขนาดเล็กออก ก่อนจะหยิบยาเม็ดสีดำมะเมื่อมออกมาใส่ไว้ในปากของฮูหยินหวัง
“อึก” เสียงดังขึ้น ฮูหยินหวังออกแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อกลืนยาลงไป
ไม่รู้ว่าเพราะได้ยินเสียงของหลินเมิ้งหยาหรือเพราะสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของร่างกาย ดังนั้นนางจึงกลืนยาเม็ดนั้นเข้าไป
ยาแสร้งตายเม็ดนั้นคือพิษชนิดหนึ่ง
ยาออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว ก่อนที่ฮูหยินหวังจะสลบไป หลินเมิ้งหยาทันเห็นริมฝีปากของนางขยับเป็นคำว่า…ขอบคุณ
เสี่ยวอวี้นำของและคนมาอย่างรวดเร็ว
เขาย้ายโต๊ะขนาดใหญ่มา วางของที่หลินเมิ้งหยาสั่งลงบนโต๊ะแล้วเปิดออก
ป๋ายจี ป๋ายซ่าว แม้จะตกใจกับภาพตรงหน้า
ทว่าภายใต้การชี้นำของหลิ
