ป็นอย่างมาก แต่แทบไม่มีผลอะไรกับการฆ่าเชื้อ
ท่ามกลางการชี้นำของหลินเมิ้งหยา ป๋ายจีกับป๋ายซ่าวเตรียมพร้อมสำหรับการผ่าตัดอย่างรวดเร็ว
สวมถุงมือ ห่มร่างด้วยผ้าสีขาว ก่อนจะสวมหมวกไม่ได้รูป
สาวใช้ทั้งสองช่วยหลินเมิ้งหยาสวมชุดคลุม
แม้จะดูตลก แต่ก็คงทำได้แค่เพียงเท่านี้
การเตรียมตัวใช้เวลาไม่นาน หลินเมิ้งหยาเริ่มจัดตำแหน่งอวัยวะภายในของฮูหยินหวังก่อนเป็นอันดับแรก
บางทีอาจเพราะตกอยู่ภายใต้ฤทธิ์ยาแสร้งตาย ดังนั้นการไหลเวียนของเลือดจึงช้าลง
หลินเมิ้งหยาคุ้นเคยกับอวัยวะภายในของมนุษย์เป็นอย่างดี
หลังจากจัดตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว พบว่าเลือดในร่างของฮูหยินหวังไหลออกมาเพียงเล็กน้อย
แม้แต่หลินเมิ้งหยาเองก็คิดไม่ถึงว่าอาการเสียเลือดมากที่ตนเองกำลังเป็นกังวลจะไม่เกิดขึ้น
ขั้นต่อมา ฆ่าเชื้อบริเวณบาดแผลก่อนจะเย็บติดกัน
เพื่อให้สะดวกต่อการเย็บ หลินเมิ้งหยาได้นำไส้แกะมาเป็นเอ็นเย็บแผล
ท่ามกลางสายตาของทุกคน หลินเมิ้งหยาเริ่มเย็บแผล
อันที่จริงนี่เป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดอีกทั้งยังเป็นขั้นตอนที่ทรหดที่สุด
ไม่เพียงแค่ต้องทำอย่างรวดเร็ว แต่ยังต้องทำให้ละเอียด
ป๋ายจีกับป๋ายซ่าวส่งสายตานับถือไปให้หลินเมิ้งหยา
หลินเมิ้งหยาเย็บแผลอย่างรวดเร็วและละเอียดพอๆ กับงานเย็บปักถักร้อย
“เร็วเข้า รีบใส่ยาให้นาง”
ป๋ายจียกยาซึ่งถูกต้มไว้เรียบร้อยและถูกวางไว้ทางด้านนอกออกมา หลินเมิ้งหยาไม่รู้ว่าควรใช้ยาประเภทใดจึงจะได้ผลดีที่สุด
