ดวงหน้างามพยักหน้าลง หลินเมิ้งหยายังคงรักษารอยยิ้มมีมารยาทที่มีอยู่บนใบหน้า
“ดี จับตามองต่อไป”“เจ้าค่ะ”ฝ่ายชายไปที่ตำหนักฉินหวู่แล้ว ที่นั้นมีสิ่งที่พวกผู้ชายชอบอยู่เวลายามค่ำคืนมาถึงอย่างรวดเร็ว หลินเมิ้งหยามิได้จัดงานเลี้ยงธรรมดาดาษดื่นทั่วไป แต่กลับจัดงานเลี้ยงแบบที่ต้องบริการตัวเองไม่ว่าจะอาหารหรือเหล้า นางล้วนตระเตรียมเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้วหยิบสิ่งที่ต้องการด้วยตนเอง อาหารหลากหลายประเภท ดังนั้น บรรยากาศจึงเหมาะกับงานเลี้ยงสวมหน้ากากในวันนี้เป็นอย่างยิ่งทันทีที่ฟ้ามืด หลินเมิ้งหยาสั่งให้คนจุดไฟตอนกลางวัน เหล่าหญิงสาวล้วนเปลี่ยนชุดเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกนางล้วนเกาะกลุ่มกันชมดอกเก๊กฮวยภายในสวนหลิวซิน“หย๋าเอ๋อร์ งานเลี้ยงชมดอกเก๊กฮวยในวันนี้แตกต่างออกไปจริงๆ ”หลินเมิ้งหยาช่วยพระสนมเต๋อเฟยเปลี่ยนเป็นชุดสีม่วงอ่อนหญิงสาวที่ยังมิออกเรือนล้วนสวมใส่ชุดสีเขียวสีชมพูแต่ถ้าหากเป็นหญิงที่ออกเรือนแล้วจะได้สวมใส่ชุดสีม่วงอ่อนหรือสีฟ้าอ่อนคนรับใช้เองก็สวมชุดแตกต่างกันแม้จะดูไม่ออกว่าใครเป็นใคร แต่ถึงกระนั้นก็ไร้ซึ่งความวุ่นวาย“ขอเพียงหมู่เฟยชอบ หม่อมฉันก็ดีใจแล้วเพคะ อีกเดี๋ยว หม่อมฉันจะให้น้าจิ่นเยว่พาหมู่เฟยไปเล่นเกมทายปริศนานะเพคะ หม่อมฉันเคยได้ยินท่านอ๋องเล่าให้ฟังว่าหมู่เฟยเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่สุดในเมืองหลวง”คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้พระสนมเต๋อเฟยยิ้มกว้างแม้แต่เหล่าฮูหยินที่มา
