ร่วมงานก็ล้วนเอ่ยชื่นชมลูกชายและลูกสะใภ้ของนางไม่หยุดปากดังนั้น ความโศกเศร้าของพระสนมเต๋อเฟยจึงมลายหายไป“พระชายา หนู่ปี้มารับใช้เหนียงเหนียงเพคะ”จินเยว่เข้าไปพยุงพระสนมเต๋อเฟย ก่อนจะส่งสายตาให้หลินเมิ้งหยาวางใจท่ามกลางงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้ หลินเมิ้งหยาที่เป็นแม่งานจึงมีเรื่องให้ทำมากมาย“อืม รบกวนท่านน้าด้วย”หลินเมิ้งหยาออกไปเงียบ ๆ ปะปนกับกลุ่มคน ก่อนจะกลับไปยังห้องของตนเอง“เหตุการณ์เป็นเช่นไร? ”นับตั้งแต่งานเลี้ยงอาหารเย็นเริ่มต้นขึ้น ป๋ายซูเอ่ยว่ามีคนจำนวนมากต้องการเข้ามาในห้องนี้“คนพวกนั้นมีทั้งเข้ามาจริงและไม่จริง พวกเราไม่อาจแน่ใจได้ว่าใครต้องการมาสร้างความวุ่นวาย”ชิงหูไม่ได้แต่งกายเป็นหญิง แต่กลับสวมใส่ชุดสีดำ เร้นกายในความมืด ก่อนจะผันตัวไปเป็นหัวหน้าองครักษ์ของตำหนักหลิวซินใบหน้าหล่อเหลาเจือไว้ซึ่งความเย็นชา คนพวกนี้ทำให้เขารำคาญหลินเมิ้งหยาพยักหน้าลง แม้แต่นางเองก็คิดไม่ถึงดูเหมือน การที่เจียงหรูฉินสนับสนุนให้พระสนมเต๋อเฟยจัดงานเลี้ยงจะต้องมีนัยะแอบแฝงอย่างแน่นอน“อืม ข้าเข้าใจแล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายต้องการก่อความวุ่นวาย เช่นนั้นพวกเรามาช่วยกันจับเต่าใส่โกศกันเถิด”หลินเมิ้งหยาหยักยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มที่เหมือนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ของนางทำให้คนอื่นขนลุกชันทั้งตำหนักหลิวซินและฉินหวู่ล้วนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสีของท้องฟ้าเข้มขึ้น ทุกคนละทิ้งตัวตนของตนเองในเวลานี้ แม้แต่พระสนมเต๋อเ
