ฟยยังหวนกลับไปคิดถึงชีวิตอันสวยงามของตนเองครั้นสมัยยังสาวหลินเมิ้งหยาซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มคน สาวใช้ทั้งสี่ถูกนางซ่อนตัวเอาไว้ในห้องหนึ่งเพื่อป้องกันมิให้เข้าไปก่อความวุ่นวาย สองเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายที่อาจเกิดขึ้นซ่อนตัวอยู่ในความมืดมิด หลินเมิ้งหยามองสำรวจกลุ่มคนเจียงหรูฉินมิได้ติดตามอยู่ข้างกายพระสนมเต๋อเฟยหลินเมิ้งหยาทำสัญลักษณ์พิเศษบนเสื้อผ้าและหน้ากาก ดังนั้นจึงมีเพียงนางคนเดียวที่รู้จักสัญลักษณ์เหล่านั้นทุกคนเดินกันวุ่นวายมีเพียงนางเท่านั้นที่รู้ว่าใครเป็นใครทุกอย่างดำเนินการไปอย่างราบรื่น แต่มิรู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น ทันใดนั้นทางฝั่งตำหนักหลิวซินก็เกิดเสียงแผดร้องเสียงหนึ่งดังขึ้นดึงดูดความสนใจของทุกคนทันทีหลินเมิ้งหยายืนอยู่ภายในเงามืดใต้ชายคาเรือน“พี่สาว ต้องออกไปดูหรือไม่? ”ร่างของหลินจงอวี้พลันปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของหลินเมิ้งหยาทว่า นางกลับส่ายหน้าหากออกไปตอนนี้ อาจมีใครอาศัยจังหวะนี้ในการก่อเรื่องวุ่นวาย“พวกเรารอก่อนเถิด ถ้าหากเกิดเรื่องอันใดขึ้นมาจริง จะต้องมีคนรายงานอย่างแน่นอน”ทันทีที่สิ้นเสียงของหลินเมิ้งหยา เสียงร้องตะโกนพลันดังขึ้นมา“ช่วยด้วย เกิดเรื่องแล้ว ช่วยด้วย! ”มองดูการแต่งกาย นางน่าจะเป็นสาวใช้หลินเมิ้งหยารีบพุ่งตัวออกไป แหวกกลุ่มคนออกผลปรากฏว่า บนพื้นมีผู้หญิงผมเผ้ารุงรังเหมือนคนบ้านอนอยู่อ้วกออกมาเป็นฟองสีขาว แขนขากระตุกความสงสัยและตื่นตระหนกเผยให้เห็
