นที่ต้องรับผิดชอบในการกระทำเหล่านั้นคือฮูหยินเยว่ส่วนเยว่ฉี นางรู้สึกว่าเด็กคนนี้เป็นคนจิตใจดีน่าคบหา ถึงอย่างไร ลูกสาวสกุลเยว่ก็ล้วนรู้ความ อีกทั้งยังมิเคยทำเรื่องไร้มารยาท“ฉีเอ๋อร์ ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง? สบายดีหรือไม่? ”เหตุเพราะเป็นนายหญิงของจวน ดังนั้นหลินเมิ้งหยาจึงทำหน้าที่ต้อนรับแขกแต่นางกลับดึงตัวเยว่ฉีเอาไว้ข้างกาย อย่างแรกก็เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสนิทสนมกับสกุลเยว่ อย่างที่สองก็เพื่อจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่านางคือผู้คุ้มครองดูแลคุณหนูรองสกุลเยว่ผู้นี้ฉะนั้น แม้จะเกิดเรื่องเช่นนั้นกับเยว่ถิง แต่กลับไม่มีใครกล้าดูถูกสกุลเยว่“สบายดีเจ้าค่ะ พี่หลิน ท่านพ่อบอกว่าท่านมีเรื่องต้องการคุยกับข้า? เรื่องอันใดหรือเจ้าคะ? ”หลังจากเยว่ถิงตายจากไป เยว่ฉีต้องเผชิญหน้ากับวันเวลาที่ยากลำบากท่านพ่อกับท่านแม่เลิกรากัน ท่านพ่อขอให้นางย้ายออกจากเรือนของท่านแม่เมื่อก่อนทั้งสองเป็นสามีภรรยาที่เคารพซึ่งกันและกัน ทว่า ตอนนี้มิต่างอะไรกับน้ำและไฟอีกทั้ง ตอนนี้ลูก ๆ ที่เกิดจากอนุภรรยากำลังพยายามอาศัยโอกาสนี้ในการแทรกแซงเข้าหาท่านพ่อตอนนี้สกุลเยว่มิได้รุ่งโรจน์เหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว“เรื่องนั้นค่อยคุยกันคืนนี้ เจ้าต้องรับปากกับข้าว่าจะไม่พูดเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด โดยเฉพาะกับคนในครอบครัว”เยว่ฉีพยักหน้าลง หลังจากพี่สาวตายจากไป มีเพียงพี่หลินคนเดียวที่กลายเป็นที่พึ่งของนางดวงตากลมโตมองดูเด็กสาวที่ถูกบังคับให
