ะกระจายข่าวเรื่องการมีชีวิตอยู่ของชิงหู เมื่อถึงเวลานั้นพวกเจ้าเตรียมตัวถูกไล่ล่าได้เลย”พูดจบ นางหมุนตัวแล้วหายเข้ากลีบเมฆไปในทันที“เป็นยัยบ้าจริง ๆ ด้วย เจ้าเด็กน้อย พวกเราอย่าไปสนใจนางเลย”มองตามร่างที่ลับหายไปของหยุนจู๋ หลินเมิ้งหยากลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย“เหตุใดนางจึงถอนตัวออกจากเถาฮวาอู๋? ”ชิงหูครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ย“เพื่อผู้ชายคนหนึ่ง ตอนนั้นนางเป็นสาวสวยคนหนึ่งในเมืองหลวง ผู้ชายคนนั้นมักมาหาและดูแลนาง ส่วนเรื่องหลังจากนั้นข้าเองก็ไม่ค่อยรู้เช่นกัน แต่เจ้าวางใจเถิด ข้าไม่มีทางปล่อยให้นางกระจายข่าวลือได้อย่างแน่นอน”หากเทียบความโหดเหี้ยมกันแล้ว หากชิงหูเอ่ยว่าตนเองเป็นที่สอง เช่นนั้นก็ไม่มีใครกล้าขึ้นเป็นที่หนึ่งเขามอบหมายหน้าที่ให้มั่วหรานและชิงหลีกระจายข่าวลือเช่นนี้ก็เพื่อรวบรวมกำลังพลให้กับหลินเมิ้งหยาโดยเฉพาะ พวกที่ได้รับบาดเจ็บและคิดหนีออกจากเถาฮวาอู๋เชื่อว่าความสามารถทางด้านการถอนพิษของหลินเมิ้งหยาจะต้องซื้อใจพวกเขาได้อย่างแน่นอน“ก็จริง ของที่ข้าสั่งให้เจ้าเตรียม เจ้าเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่? ”ชิงหูพยักหน้าลง ก่อนจะพุ่งไปยังเรือนเล็กว่างเปล่าหลังนั้นไม่นาน เขาหยิบกล่องเล็กกล่องหนึ่งออกมาจากเรือนเล็กหลังนั้นกล่องไม้ถูกลงกลอนเอาไว้อย่างแน่นหนา หลังจากสะเดาะกลอนออกแล้ว จึงเผยให้เห็นภายในกล่องที่มีสองชั้นภายใน ทุกช่องถูกปิดผนึกเอาไว้ด้วยแผ่นไม้บาง ๆหลินเมิ้งหยาเปิด
