ม่ถึงเลยว่านายท่านแห่งเถาฮวาอู๋ที่นักฆ่าทุกคนต่างหวาดกลัวมิกล้าสบตาจะ….ว่านอนสอนง่าน! ใช่ ต้องใช้คำนี้มาจำกัดความหรือหญิงสาวตรงหน้าจะมีอะไรพิเศษกันนะ?“แม้พิษในร่างของเจ้าจะถูกถอนออกไปแล้ว แต่พิษบนใบหน้าของเจ้าไม่สามารถถอนออกได้ง่าย ๆ หรืออาจพูดได้ว่าเจ้าใช้วิธีการบางอย่างทำให้พิษทั้งหมดเปลี่ยนตำแหน่งไปที่ใบหน้า”หลังจากจับมือกันแล้ว หลินเมิ้งหยาจึงอธิบายสภาพการณ์ของหยุนจู๋ให้ฟังอดีตนักฆ่าหญิงมองดูหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาประหลาดใจ ผู้หญิงคนนี้รู้ได้อย่างไร?“เจ้าพูดถูกแล้ว ข้าเรียนวิชาบางอย่าง เมื่อสำเร็จแล้วจะสามารถรวบรวมพิษทั้งหมดในร่างกายและสามารถย้ายไปไว้ที่ใดที่หนึ่งได้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะย้ายมาอยู่บนใบหน้าของข้า”เสมือนกำลังพูดเรื่องคนอื่น ก็ใช่ คนที่เป็นนักฆ่าไม่มีทางใจอ่อนอย่างแน่นอน“แต่เจ้าคงไม่รู้ว่าแม้วิธีนี้จะช่วยรักษาชีวิตเอาไว้ได้ช่วงหนึ่ง แต่สักวันมันจะระเบิดออกมาอยู่ดี เกรงว่าเมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะต้องทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส”วิธีนี้ไม่ต่างอะไรกับการฝังพิษไว้ในร่างกาย เสมือนตัวหนีบเอกสารหากตัวหนีบตัวนั้นหลุดออก เกรงว่าแม้แต่เทพต้าหลัวก็คงมิอาจช่วยได้มันเป็นเพียงการยืดเวลาตายออกไปเท่านั้น ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องตายอยู่ดี“แล้วอย่างไรเล่า? ถึงอย่างไรตอนนี้ข้าก็อยู่สภาพครึ่งคนครึ่งผี ถ้าหากพวกเจ้าสามารถถอนพิษให้ข้าได้ ข้าจะยอมทุ่มเทเพื่อพวกเจ้าสุดชีวิต แต่ถ้าหากช่วยไม่ได้ ข้าจ
