ือไม่? ”หลินเมิ้งหยามองทางชิงหูด้วยสายตารังเกียจทำไมเจ้านี่ถึงเสพติดการสวมเสื้อผ้าของผู้หญิงไปได้นะ?“ฮึ เจ้าอิจฉาความงามของข้า! ”ถลึงตาใส่หลินเมิ้งหยา ชิงหูเดินหายไปจากแนวสายตาของนาง“มีเรื่องให้ต้องคิดหรือเจ้าคะนายหญิง? ”ป๋ายจีเทชาเก๊กฮวย มองทางหลินเมิ้งหยา“เหตุใดอยู่ๆ พระสนมเต๋อเฟยจึงคิดอยากจัดงานเลี้ยงชมดอกเก๊กฮวยขึ้นมา? ตอนที่ข้าออกไปเมื่อครู่ มีสิ่งใดเกิดขึ้นหรือไม่? ”หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรบางอย่างหรือพระสนมเต๋อเฟยจะไม่ได้คิดอะไรและอยากจัดงานเลี้ยงแต่เพียงเท่านั้นแต่แม้กระทั่งเจียงหรูฉินที่มักจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับนางก็ยังเห็นด้วยกับเรื่องนี้ดังนั้น สัญชาตญาณของนางจึงร้องเตือนขึ้นมา“ไม่ได้พูดอะไรนะเจ้าคะ เพียงแต่เล่าเรื่องในวังสมัยก่อนของพระสนมเต๋อเฟย ต่อมาคุณหนูเจียงจึงพูดขึ้นว่าทุกปีมักจะมีงานชมดอกเก๊กฮวยจัดขึ้นในวัง แต่เพราะสองปีมานี้ฮ่องเต้ประชวร ดังนั้นจึงมิได้จัดงานขึ้น”ป๋ายจีครุ่นคิดอย่างละเอียด ราวกับว่า ไม่ได้พูดสิ่งใดออกมาจริง ๆ“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เช่นนั้น ใครเป็นคนเสนอเรื่องจัดงานเลี้ยงชมดอกเก๊กฮวยขึ้นมา? ”“คุณหนูเจียงเจ้าค่ะ อีกทั้งยังเอ่ยว่าอีกไม่นานจะถึงวันเกิดของท่านอ๋อง ดังนั้นจึงคิดจะจัดงานทั้งสองให้ครึกครื้น หนู่ปี้รู้สึกเหมือนนางกำลังจะยืมดอกไม้ถวายพระ เมื่อถึงเวลานั้น ท่านอ๋องจะมอบความรักให้กับนาง! ”ป๋ายจื่อแย่งพูด ใบหน้าแดงก่ำ ราวกับว่ามีค
