วามแค้นฝังลึกกับเจียงหรูฉินหลินเมิ้งหยาพยักหน้าลง ที่แท้เจียงหรูฉินก็เป็นคนเสนอเรื่องนี้ขึ้นมา ดังนั้น นางจึงต้องระมัดระวังให้ดีงานชมดอกเก๊กฮวย อันที่จริงก็เป็นเพียงงานเลี้ยงธรรมดาเท่านั้นแต่สิ่งเดียวที่น่าปวดหัวก็คือเมื่อถึงเวลานั้น จะมีคนแห่มาที่ตำหนักของนางมากมายเมื่อคนเยอะและตกอยู่ในความวุ่นวาย นางกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น“นายหญิง ยกเลิกเถิดเจ้าค่ะ”ใบหน้าของป๋ายซ่าวแฝงไว้ซึ่งความกังวล ขณะที่เอ่ยกับหลินเมิ้งหยาหลังจากผ่านเรื่องอันตรายกับหลินเมิ้งหยามาอย่างมากมาย พวกนางรู้ว่ามิควรปล่อยให้ใครเข้ามาในตำหนักหลิวซินหากคนเข้ามาที่นี่มากมาย เกรงว่าพวกนางคงมิอาจดูแลได้อย่างทั่วถึง“ไม่มีทางเลือก พวกเจ้ามองไม่เห็นสีหน้าของพระสนมเต๋อเฟยอย่างนั้นหรือ”สิ่งที่ยากที่สุดคือพระสนมเต๋อเฟยยิ่งไปกว่านั้น หากนางปฏิเสธ เกรงว่าพระสนมเต๋อเฟยจะต้องรู้สึกไม่พึงพอใจอย่างแน่นอนจะได้คุ้มเสียหรือไม่ เจียงหรูฉินจ้องจับผิดนางอยู่เสมอ นางไม่มีทางปล่อยโอกาสในการทำลายนางไปง่ายๆ อย่างแน่นอน“ถึงอย่างไรงานเลี้ยงก็จัดที่ตำหนักใหญ่ หากมีคนมาชมดอกไม้ พวกเจ้าคอยจับตามองก็เพียงพอ”ตอนนี้คงทำได้เพียงระมัดระวังและแก้ปัญหาไปทีละก้าว อย่างน้อยที่นี่ก็คือจวนอวี้ที่ซึ่งนางควบคุมดูแลอยู่ทันทีที่หลงเทียนอวี้กลับมา เขาถูกหลินเมิ้งหยาเชิญมาที่ตำหนักหลิวซินยังไม่ทันที่จะเดินผ่านสวนเข้ามา เสียงหัวเราะคิกคักก็ดังลอดออกมา“เสี่ยวป๋าย
