ิเษกกับไท่จื่อและกลายมาเป็นชายารองของเขา ตอนแรกไท่จื่อรักและเอ็นดูข้ามาก แต่เมื่อผู้หญิงคนนั้นเข้ามา ทุกสิ่งทุกอย่างพลันเปลี่ยนไป”หลินเมิ้งหยาพยักหน้าลง ดูเหมือนจะหมายถึงชายารองตู๋กูก็จริง ตอนนี้ไม่ว่าไท่จื่อเสด็จที่ใด นางก็มักจะตามเสด็จไปด้วยเพราะแบบนี้ชายารองคนอื่น ๆ จึงรู้สึกเดียวดายอย่างนั้นสินะเกรงว่าผู้หญิงตรงหน้านางเองก็เป็นเช่นนั้น“ข้าทำใจไว้อยู่แล้วเมื่อรู้ว่าต้องอภิเษกสมรสกับไท่จื่อ ข้าอยู่อย่างสงบนิ่งมาโดยตลอด คิดมาเสมอว่าต้องปกป้องดูแลคนในตระกูลและตำแหน่งของข้าเอาไว้ให้ได้ เมื่อครึ่งปีก่อนข้าตั้งครรภ์ ไท่จื่อดีใจเป็นอย่างมาก แต่ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าลูกที่น่าสงสารของข้าจะนำมาซึ่งความเกลียดชังของผู้หญิงคนนั้น”เมื่อพูดถึงลูกตัวเอง สีหน้าของชายารองจางเผยให้เห็นถึงความเสียใจแม้หลินเมิ้งหยาจะไม่เคยเป็นแม่คน แต่นางพอจะเข้าใจความรู้สึกนั้นดังนั้น นางจึงเดาบทสรุปได้แล้วชายารองตู๋กูกับฮูหยินอันจะต้องร่วมมือกันทำร้ายลูกในท้องของชายารองจางอย่างแน่นอนฉะนั้น นางจึงผูกใจเจ็บเช่นนี้ที่ใดมีมนุษย์ ที่นั่นย่อมมีสงคราม โดยเฉพาะในจวนที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้“วันนี้ข้าทำเพื่อแก้แค้นให้กับลูกของข้า ไท่จื่อถูกพวกนางปิดหูปิดตา ข้ารู้ว่าเจ้าเองก็เหมือนกันกับข้า พวกเราล้วนตกอยู่ในแผนร้ายของนางทั้งสิ้น ฉะนั้น ข้าจึงอยากร่วมมือกับเจ้าเพื่อกำจัดผู้หญิงชาติชั่วคนนั้นเสีย! ”ไร้เดียงสา! เมื่อได้เห็นความลุ่มหลงใน
