กทางด้านนอก อีกทั้งเสื้อผ้ายังถูกใส่อย่างเรียบร้อย“มิใช่ว่าเจ้า…”ไท่จื่อพึมพำ แผนการทำให้หลงเทียนอวี้กับองค์หญิงหมิงเยว่แสดงฉากเสพกระสันต่อหน้าทุกคนของเขาพังทลายลงต่อหน้าต่อตาหากเป็นไปตามแผน แม้หลงเทียนอวี้จะไม่ยินยอม แต่ก็มิอาจปฏิเสธได้อีกทว่า หลงเทียนอวี้กลับหยุดยืนอยู่ตรงหน้า เช่นนั้น คนที่อยู่หลังผ้าม่านเป็นใคร?“ไอหยา นี่คือหงส์คู่ของฮูหยินอันแห่งจวนไท่จื่อมิใช่หรือ?”อยู่ ๆ หลินเมิ้งหยาก็ร้องขึ้น ก่อนจะหยิบหยกขาวชิ้นหนึ่งขึ้นมาจากพื้นที่มีของวางระเกะระกะเพียงได้เห็นหยกหงส์คู่ สีหน้าของไท่จื่อพลันแข็งทื่อเขาจำได้ นี่คือของที่เขามอบให้ฮูหยินอันในวันที่นางเข้ามาถวายงานในจวนหรือว่า คนที่อยู่บนเตียงก็คือ…“ตามที่ข้ารู้ พระชายากับฮูหยินอันมิเคยรู้จักกัน เหตุใดพระชายาจึงรู้ได้ว่าหยกหงส์คู่ชิ้นนี้เป็นของฮูหยินอันอย่างนั้นหรือ? ”ชายารองตู๋กูรู้ดีว่า หากทุกคนที่นี่ได้เห็นว่าคนหลังผ้าม่านเป็นใคร มันมิต่างอะไรจากการฉีกหน้าตัวเองนางกัดฟัน หาข้ออ้างแต่ใครจะรู้ว่าหลินเมิ้งหยาจะใช้มือทัดผมพลางส่งเสียงเรียบ“สาวใช้ของหม่อมฉันเข้าไปในครัวเพื่อหยิบขนมยู่ลู่เกิงมาให้ แต่นางไม่ทันระวังจึงชนเข้าใครบางคน ตอนที่หม่อมฉันตามไปเจอ หญิงคนนั้นอ้างว่าตนเองคือฮูหยินอันแห่งจวนไท่จื่อ ตอนแรกหม่อมฉันไม่เชื่อ ทว่าฮูหยินอันกลับนำยหกชิ้นนี้ออกมายืนยัน เพียงได้เห็น หม่อมฉันรู้ได้ทันทีว่าหยกชิ้นนี้เป็นของมีราคา ใช่ว่า
