อยากอาหารอีกครั้งกินโจ๊กเข้าไปถ้วยใหญ่ ใบหน้าที่เคยขาวซีดกลับมามีสีเลือดอีกครั้งนั่งอยู่บนเตียงนอน หลินเมิ้งหยากวาดสายตาไปทั่วห้อง ก่อนจะกระซิบถาม“หาร่างของพี่เยว่ถิงเจอแล้วหรือยัง? ”ทุกคนตกอยู่ในอาการเหม่อลอยเพราะคำพูดของหลินเมิ้งหยาไม่มีใครกล้าตอบ“เจอแล้ว ตอนนี้อยู่ที่บ้านสกุลเยว่”ชิงหูยืนอยู่ข้างกายของหลินเมิ้งหยา เอ่ยตอบคำถาม ทุกคนถลึงตาใส่เขาตอนนี้หลินเมิ้งหยาเพิ่งจะฟื้นขึ้นมา ถ้าถูกจี้จุดอีกจะทำเช่นไร?“ป๋ายจีไปเตรียมเกี้ยวให้ข้า ป๋ายจื่อ พวกเรากลับบ้านสกุลหลินกัน”เมื่อได้ยินว่าหลินเมิ้งหยาจะออกจากบ้านทั้งที่เพิ่งฟื้น ทุกคนเริ่มร้อนใจโดยเฉพาะป๋ายจื่อ นางรีบคลานเข้ามาหาหลินเมิ้งหยาทั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตา“คุณหนู ข้าขอร้อง รักตัวเองหน่อยเถิดเจ้าค่ะ หากท่านทำเช่นนี้ ต่อให้ป๋ายจื่อตายไปก็ไม่มีหน้าไปพบฮูหยินหรอกนะเจ้าคะ”ป๋ายจื่อส่งเสียงร่ำไห้ ทุกคนส่งสายตาวิงวอนหลินเมิ้งหยาขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะส่ายหน้า“ไม่ ข้าไม่วันยอมให้พี่เยว่ถิงต้องมีมลทิน”ตามประเพณีเดิม หากลูกสาวตายไปก่อนที่จะแต่งงาน พวกนางจะไม่สามารถถูกฝังในหลุมศพของเหล่าบรรพบุรุษได้โดยเฉพาะพี่เยว่ถิงที่เจอกับเหตุการณ์เช่นนั้น นางต้องเจอกับคำดูถูกและข้อครหามากมายซูเหม่ยหยุนสามารถทำให้พี่เยว่ถิงตายได้ เชื่อว่า นางสามารถฝังพี่เยว่ถิงโดยไม่จัดพิธีได้เช่นกันหากมิใช่เพราะพี่เยว่ถิงรักพี่ชายมาก บางทีนางอาจจะไม่คิดสั้นเช่นนั้นหรือบาง
