ิ้วไหวไปตามการเคลื่อนไหว ทั้งหลบหลีก กระโดดขึ้นลง ท่วงท่าหล่อเหลาสง่างามหลงเทียนอวี้ที่เป็นแบบนี้เสมือนหอกดาบที่พุ่งเข้ามาปักกลางหัวใจของนางอีตานี่ ทำไมต้องหล่อขนาดนี้ด้วยนะ!แล้วแบบนี้นางจะตัดใจได้อย่างไรหลินเมิ้งหยายืนมองทั้งสองอยู่ทางด้านหลังด้วยสายตาอ่อนโยน สั่งให้ป๋ายจีและป๋ายซ่าวไปเตรียมน้ำอุ่นและผ้าเช็ดหน้าในที่สุดการประลองดาบของทั้งคู่ก็สิ้นสุดลง โดยดาบของเสี่ยวอวี้ถูกฟาดจนตกไปไกลหลายเมตร“พี่สาว ท่านกลับมาแล้ว”หลังจากเด็กหนุ่มที่เพิ่งจะแสดงวิทยายุทธ์เลิศล้ำออกมาได้เห็นหลินเมิ้งหยา ใบหน้าของเขาพลันปรากฏรอยยิ้มกว้างเด็กคนนี้เปลี่ยนไปในทุกๆ วันใบหน้าของเขานับวันยิ่งหล่อเหลามากขึ้นทุกทีเพียงแค่ดวงตาคู่สวยคู่นี้ ก็สามารถทำให้หญิงสาวหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วเฮ้อ นี่ก็ศัตรูร้ายของหัวใจหญิงสาวอีกคนสินะ“พี่สาว ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน”เด็กหนุ่มรีบวิ่งเข้ามาหาหลินเมิ้งหยา ดวงตาไร้เดียงสาเปล่งประกายหยาดเหงื่อสีใสประพรมอยู่บนหน้าผากสีขาวดั่งหิมะหลินเมิ้งหยาหยิบผ้าเช็ดหน้าอุ่นๆ เข้าไปเช็ดหน้าผากให้หลินจงอวี้“พี่คิดว่าเจ้าจะไม่กลับมาแล้วเสียอีก หลายวันที่ผ่านมาเจ้าสบายดีใช่หรือไม่?”ได้ยินป๋ายซูเล่าว่าหลินจงอวี้ถูกคนที่คอยหนุนหลังเขาเอาตัวไปความเกลียดชังบางอย่างเผยขึ้นในแววตาของหลินจงอวี้ แต่ถึงกระนั้นเขาก็กลับมาเป็นเด็กใสซื่อดั่งเดิมอย่างรวดเร็ว“ก็ดีขอรับ พวกเขาไม่กล้าทำอะไรข้า แต่ข้าคิดถึงพ
