ยู่ข้างหน้าต่าง เมื่อเห็นหลินเมิ้งหยากำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ด้านนอก เขาอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงชื่นชมออกมาอีกครั้งเหตุใดผู้หญิงที่หายากเช่นนี้จึงมีแต่ในต้าจิ้นเท่านั้นนะ?“ไม่พูดไม่ได้จริงๆ ว่าพี่สามดวงดียิ่งนัก”หากพูดว่าไม่อิจฉาคงเป็นเรื่องโกหก ยิ่งอยู่ในราชวงศ์ ยิ่งรู้ว่าหญิงสาวเช่นนี้หาได้ยากยิ่งหลงเทียนอวี้ไม่เอ่ยอะไร ทว่าเขาแอบรู้สึกดีใจไม่น้อยสายตาที่มองไปยังหลินเมิ้งหยาแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน“นาง…คือของขวัญที่ดีที่สุดที่สวรรค์ประทานให้กับข้า”เขาไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะได้รับอัญมณีล้ำค่าจากสวรรค์เช่นนี้แต่หลังจากที่หลินเมิ้งหยาเข้ามาอาศัยอยู่กับเขา เขาจึงรู้สึกแปลกใจและรับรู้ถึงคุณค่าของนาง“พระชายาถูกแต่งตั้งขึ้นมาอย่างถูกต้อง หากวันใดมีชายารองเข้ามาคอยช่วยเหลือ เช่นนั้นท่านอ๋องจะยิ่งมีความสุขกว่านี้หรือไม่”คำพูดของหูเทียนเป่ยมีนัยนะสำคัญ แม้หมิงเยว่จะรบเร้าเขาทั้งคืน แต่ถึงกระนั้นนี่ก็หาใช่เหตุผลหลักเมื่อลองไตร่ตรองข้อดีข้อเสียดูแล้ว หากได้เกี่ยวดองกับหลงเทียนอวี้ เช่นนั้นซีฟานจะได้รับความคุ้มครองยิ่งหลังจากที่ผ่านการต่อสู้ที่เพิ่งผ่านมา หูเทียนเป่ยยิ่งรู้สึกเคารพนับถือหลงเทียนอวี้ ขณะเดียวกันก็ยิ่งรู้สึกหวั่นเกรงไม่ว่าจะความสามารถหรือการเป็นผู้นำ หลงเทียนอวี้อยู่เหนือเขาทุกอย่างคนแบบนี้จะต้องนำพาความสุขความเจริญมาสู่บ้านเมืองอย่างแน่นอน“ข้าว่าเรื่องนี้ไม่จำเป็นหรอก ครอบครัวของพี่สะใภ้
