ิมเพื่อแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นของพวกตนเองดวงตาใสซื่อไร้เดียงสาเผยให้เห็นความมุ่งมั่น ป๋ายจื่อจ้องหน้าหลินเมิ้งหยานิ่งเพื่อส่งผ่านความจริงใจผ่านทางสายตานี่นางมองข้ามความกล้าหาญของป๋ายจื่อไปอย่างนั้นหรือหลินเมิ้งหยาลูบไล้ใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่ ไม่รู้ว่าตนเองควรพูดอะไรออกมา“ข้าเองก็ไม่กลัว ในเมื่อเข้ามาอยู่ในจวนแล้ว ตอนนี้ข้าถือเป็นคนของนายหญิงเช่นกัน”ป๋ายจีส่งยิ้มอ่อนโยน ใบหน้าเรียวเล็กเผยให้เห็นความอบอุ่น อยู่ๆ หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าใบหน้าที่เคยสงบนิ่งเคร่งขรึมของป๋ายจีกลับเผยให้เห็นความรู้สึกต่างๆ มากมายป๋ายซ่าวที่เคยมีความกล้าเสมอมา ตอนนี้เริ่มปรับตัวกับความหวาดกลัวได้แล้ว ในที่สุดนางจึงเผยความในใจออกมา“กลัวอะไรกัน ก็แค่หัวหลุดจากบ่า มิต่างอะไรกับชามแตกหนึ่งใบหรอก การได้อยู่ข้างกายนายหญิงทำให้ข้ารู้สึกว่าชีวิตของข้ามิได้เปล่าประโยชน์แล้ว”สาวใช้ทั้งสามสะกดความรู้สึกหวาดกลัวเอาไว้ในหัวใจ หลินเมิ้งหยาคิดไม่ถึงเลยว่าพวกนางจะกล้าหาญถึงเพียงนี้ส่งยิ้มให้สาวใช้ทั้งสาม ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด อยู่ๆ หลินเมิ้งหยาก็รู้สึกมีพลังที่จะต่อสู้กับคนเหล่านั้นแล้ว“ดี ในเมื่อพวกเจ้าไม่กลัว เช่นนั้นพวกเรามาวางแผนจับกุมตัวฆาตกรเหล่านั้นกันเถิด”การหดหัวอยู่ในกระดองหาใช่อุปนิสัยของหลินเมิ้งหยาไม่ความตายของคนเหล่านั้น ทั้งอันตรายและน่าหวาดกลัวบางทีความตายของพวกเขาอาจเป็นการบีบคั้นให้ใครบางคนยอมจำ
