ษอันใดหลินเมิ้งหยาหยิบกล่องมาพลิกดู เหตุเพราะเวลากระชั้นชิด ดังนั้นนางจึงโยนมันลงพื้น“ปัง” เสียงดังขึ้น กล่องอาหารแตกละเอียด คิดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่อยู่ภายในจะเป็นชุดสีดำ“เป็นไปได้อย่างไร? ทั้งที่…”มุมปากของหลินเมิ้งหยากระตุกขึ้นอย่างเย็นชาดูเหมือนไท่จื่อจะใจร้อน จึงคิดส่งของชิ้นนี้มาทำลายนางอย่างนั้นสินะไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบชุดสีดำขึ้นมา ก่อนจะเดินผลุบหายเข้าไปในฉากกั้นหลังจากนั้นไม่นาน ชุดสีดำถูกสวมใส่ลงบนร่างของหลินเมิ้งหยา“พวกเจ้าลองดูหน่อยสิว่ายังมีตรงไหนโผล่ออกมาให้เห็นอีก?”หลังจากสวมเสร็จแล้ว หลินเมิ้งหยาจึงเดินออกมาเนื้อผ้าของชุดสีดำค่อนข้างบาง เมื่อสวมผ้าคลุมสีดำทับเข้าไป ดังนั้นจึงมองไม่เห็นสิ่งใด“เอาไปทิ้งก็ได้นี่เจ้าค่ะ เหตุใดนายหญิงต้องใส่มันด้วย?”ป๋ายจื่อคิดไม่ออกจึงเอ่ยถาม“ในเมื่ออีกฝ่ายให้มาแล้ว พวกเขาจะต้องมีวิธีเอาผิดพวกเราอย่างแน่นอน ดังนั้นหากข้าสวมไว้กับตัวก็จะไม่มีใครหาเจอ”แม้กระโจมจะกว้างมาก แต่ถึงจะซ่อนเอาไว้ ทว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องถูกหาพบมีเพียงร่างกายของชายาอวี้เท่านั้นที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องทันทีที่สิ้นเสียงลง เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ด้านนอก“ทูลพระชายา ไท่จื่อถูกโจมตี ฉะนั้นจึงจำเป็นต้องตรวจค้นทุกกระโจม ขอพระชายาได้โปรดเปิดทางด้วยพ่ะย่ะค่ะ”แม้จะเป็นการตรวจค้น แต่นี่เป็นกระโจมของหญิงสาว ดังนั้นจึงมิอาจเข้ามาได้ง่ายๆหลินเมิ้งหยาเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จึงส่งป๋ายซ่าวออ
