่มีใครทำร้ายท่านได้อีก”หลินเมิ้งหยาโอบกอดร่างบอบบางของเยว่ถิง หูลู่หนานสมควรได้รับโทษเช่นนั้นแล้วแต่พี่เยว่ถิงถูกทำร้ายจนไม่เหลือชิ้นดี อีกทั้งยังมิใช่สาวงามจิตใจดีเหมือนอย่างตอนแรกอีก“จริงสิ เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดจึงวุ่นวายถึงเพียงนี้?”หลินจงอวี้ที่นั่งเงียบอยู่ด้านข้างตลอดเวลาจึงเอ่ยตอบ“ตั้งแต่ตอนที่ท่านออกไป ทางฝั่งไท่จื่อเกิดวุ่นวายขึ้นมา เขาเอ่ยว่ามีมือสังหารลอบเข้ามา ดังนั้นไท่จื่อจึงพาคนออกตรวจสอบกระโจมแต่ละหลัง”หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด มีบางอย่างผิดปกติทหารองครักษ์คุ้มกันอย่างแน่นหนา จะมีมือสังหารลอบเข้ามาได้อย่างไร อีกทั้งยังคิดจะทำร้ายไท่จื่ออีก“หลังจากตอนที่ข้าไปแล้ว มีใครเข้ามาในนี้หรือไม่?”สาวใช้ทั้งสี่ครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้า“พวกเจ้าลองคิดดูให้ดี ตกลงมีใครเข้ามาหรือไม่?”ทุกคนในกระโจมต่างพยายามครุ่นคิดอย่างหนักสุดท้ายเยว่ฉีจึงเอ่ยออกมาอย่างลังเล“หลังจากพี่หลินไป สาวใช้ประจำตัวของพี่สาวข้านามว่าปี้เหลียนมาที่นี่ อีกทั้งบอกว่าท่านพ่อสั่งให้นำยาถ้วยหนึ่งมาให้พี่สาว”สาวใช้ประจำตัวของพี่เยว่ถิง? อีกทั้งยังนำยามาให้?“หลายวันมานี้ปี้เหลียนเป็นคนนำซุปมาให้ คงไม่มีอะไรหรอก”แม้เยว่ฉีจะอ้ำอึ้ง แต่ถึงกระนั้นปี้เหลียนก็เป็นคนสนิทของพี่สาวจริง ๆ“นางนำของสิ่งใดส่งมาให้?”หลินเมิ้งหยาได้กลิ่นผิดปกติบางอย่าง ดังนั้นจึงรีบเอ่ยถามเยว่ฉีหยิบกล่องอาหารสีแดงออกมาจากมุมหนึ่งรูปลักษณ์ของมันไม่ได้พิเศ
