แต่น้อย“ถึงอย่างนั้นตอนนี้เขาก็ตายไปแล้ว เกรงว่าฮ่องเต้หมิงจะต้องเอาเรื่องถึงที่สุดอย่างแน่นอน”คิ้วของหลินเมิ้งหยาขมวดเข้าหากันแน่น วิเคราะห์อย่างใจเย็นตอนนี้นางอยากรู้สถานการณ์ในเวลานี้ หากหูลู่หนานตายเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหวก็คงไม่เป็นไรแต่ถ้าหากถูกฆ่าตายในกระโจมแล้วละก็ คราวนี้สายตาของทุกคนคงพุ่งเป้ามาที่นางอีกครั้ง“ท่านอ๋อง เราคงเก็บนักฆ่าของเถาฮวาอู๋เอาไว้ไม่ได้แล้ว”ครุ่นคิด หลินเมิ้งหยารีบเอ่ยตัดสินใจตอนแรกยังคิดอยากปล่อยสายเบ็ดเอาไว้ก่อน ทว่าตอนนี้คงต้องล้มเลิกความคิดนั้นเสียแล้ว“ได้ ข้าจะแสร้งทำเหมือนว่าพวกนางถูกฆ่าตายระหว่างหลบหนี เจ้าต้องระวังตัวด้วย”หลงเทียนอวี้เดินออกไปนอกกระโจม ตอนนี้เขาหวังเพียงว่าแผนการจะสำเร็จคิ้วของหลินเมิ้งหยายิ่งขมวดเข้าหากันแน่น ตกลงใครเป็นคนส่งคนไปฆ่าหูลู่หนาน?เสียงร้องโหวกเหวกโวยวายยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง การตายของหูลู่หนานสร้างความหวาดผวาให้กับทุกคนตอนนี้ยังจับตัวคนร้ายไม่ได้ แม้จะมีคนบอกว่าเป็นฝีมือของชายาอวี้ที่ทำขึ้นเพื่อแก้แค้นก็ตามแต่นั่นก็เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น หากเป็นคนนอกทำแล้วล่ะก็ เช่นนั้นหัวของพวกเขาคงหลุดออกจากบ่าหลินเมิ้งหยาสวมใส่เสื้อคลุมสีดำเสื้อคลุมตัวยาวบังร่างของนางจนมิด เคลื่อนไหวภายใต้ความมืด หากไม่สังเกตให้ดีจะไม่มีทางมองเห็นเลยแม้แต่น้อย“ตามข้ามา”ภายในความมืด อยู่ๆ แขนสองข้าเข้ามาจับข้อมือของหลินเมิ้งหยาเอาไว้เจ้าของม