กมายนัก เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้หลงเทียนอวี้ฟัง“คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเรื่องการสลับตัวเช่นนี้ขึ้นในสกุลเยว่เหมือนกัน”หลงชิงหานพูดจบ ในที่สุดก็ส่ายหน้า“เหมือนกัน? หรือว่า…เคยเกิดเรื่องนี้ขึ้นมาก่อนหรือเพคะ?”หลินเมิ้งหยาสังเกตคำพูดของหลงชิงหานหลงเทียนอวี้และหลงชิงหานสบตากัน สุดท้ายเป็นหลงเทียนอวี้ที่เป็นฝ่ายเล่า“ใช่แล้ว เมื่อสิบสามปีก่อน เสด็จพ่อของข้าหลงรักหญิงสาวคนหนึ่งนามว่าชิงเหลียน อันที่จริงนางเป็นหนึ่งในนักร้องเริงระบำเท่านั้น ทว่ารูปร่างหน้าตางดงาม ใครจะรู้เล่าว่าสามปีต่อมา อยู่ ๆ จิตใจของชิงเหลียนจะเปลี่ยนไป เสด็จพ่อทรงกริ้วเป็นอย่างมาก สุดท้ายส่งนางเข้าไปอยู่ในตำหนักเย็น”ที่แท้ก็เคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น หลินเมิ้งหยาคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นในพระราชวัง“ต่อมา ชิงเหลียนตายในตำหนักเย็น แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากนั้นสามเดือนจะมีหญิงสาวหน้าตางดงามเหมือนกับชิงเหลียนปรากฏตัวขึ้นในซ่องโสเภณี ตอนนั้นทุกคนในเมืองหลวงโจษจันกันว่านางเป็นบ้า เหตุเพราะนางพร่ำเพ้อว่าตนเองคือคนรักของฮ่องเต้”สาวงามในวังหลวงถูกสลับตัว อีกทั้งยังถูกส่งไปอยู่ที่ซ่องโสเภณีเรื่องนี้ไม่ว่าใครได้ฟังก็คงรู้สึกเหลือเชื่ออีกอย่าง พระราชวังมีการคุ้มกันอย่างแน่นหนา อย่าว่าแต่การสลับตัวสาวงามเลย ขนาดจะออกจากวังยังเป็นเรื่องยากเช่นนั้นอีกฝ่ายทำได้อย่างไร?“หรือว่าหญิงสาวที่ตายในตำหนักเย็นจะมิได้เปิดเผยสิ่งใด
