“เจ้ามีแผนแล้วหรือ?”
อันที่จริง หลังจากหลงเทียนอวี้ได้ยินคำพูดของหลินเมิ้งหยา เขาวางแผนไว้ในใจเป็นที่เรียบร้อยแล้วทว่า เขาอยากลองฟังแผนการของหลินเมิ้งหยาก่อนสตรีคนนี้หาได้เหมือนคนอื่นไม่ นางมักมีแผนการแปลกประหลาดมากมายนับไม่ถ้วนกลยุทธ์บางอย่างเขาก็ไม่เคยรู้และไม่เคยเห็นอยากรู้เหลือเกินว่าสมองเล็กๆ ของนางยังมีข้อมูลอะไรที่เขาไม่รู้จักอีกบ้าง“ถึงอย่างไรก็คงต้องรบกวนท่านอ๋องกระจายข่าวลือว่าเจอตัวฆาตกรแล้วออกไปเพคะ”หลินเมิ้งหยาหยักยิ้มมีเลศนัย รอยยิ้มเช่นนั้นทำให้หลงเทียนอวี้รู้สึกคันยุบยิบทุกครั้งที่นางยิ้มเช่นนี้ จะต้องมีคนซวย“ได้” หลงเทียนอวี้พยักหน้า ไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองเอ็นดูหญิงสาวคนนี้มากมายขนาดไหน“เช่นนั้นต้องขอบพระทัยท่านอ๋องมากเพคะ พวกเรามารอลุ้นข่าวดีกันดีกว่า”รอยยิ้มของหลินเมิ้งหยาเจือไว้ซึ่งความเย็นชาเมื่อครู่นางพอจะรู้แล้วว่าทั้งไท่จื่อและฮ่องเต้หมิงล้วนรู้เรื่องการถูกข่มขืนของพี่เยว่ถิงมิเช่นนั้น เหตุใดพวกเขาจึงสงสัยนางซึ่งมีความแค้นกับหูลู่หนานก่อนเป็นคนแรก?ฮ่องเต้แห่งซีฟานตัวดี องค์ชายรัชทายาทแห่งต้าจิ้นตัวดีในเมื่อเรื่องราวเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นคงต้องปล่อยไปตามน้ำ ถึงอย่างไรนางก็มั่นใจในแผนการของตนเองตกลงโลกใบนี้ยังมีคำว่ายุติธรรมอยู่หรือไม่?ในเมื่อเรื่องราวเป็นไปแบบนี้แล้ว เช่นนั้นอย่าหาว่านางใจร้ายเลยแล้วกันหลินเมิ้งหยาดำดิ่งในความคิดของตนเอง นางมองไม่เห็นสายตาอ่อนโยน
