ม้เจ้าจะไม่ทำร้ายผู้อื่น แต่ใช่ว่าผู้อื่นจะไม่ทำร้ายเจ้า หากอยากปกป้องทุกคน เจ้าจะเอาแต่รอไม่ได้ เจ้าเด็กน้อย เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดเถาฮวาอู๋จึงกลายเป็นกลุ่มนักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งเจียงหู?”ชิงหูส่ายหน้าพลางพูดเรื่องของเถาฮวาอู๋น้อยมาก“นั่นก็เพราะตอนที่ก่อตั้งเถาฮวาอู๋ ยอดฝีมือที่สามารถเทียบชั้นกับเถาฮวาอู๋ได้ถูกฆ่าไม่หมดแล้ว”ชิงหูเล่าเรื่องราวในอดีตโดยมิแสดงอารมณ์ใดๆ“ก่อนการต่อสู้ในครั้งนั้น ความลับของเถาฮวาอู๋มิเคยถูกเปิดเผย ดังนั้นพวกยอดฝีมือเหล่านั้นจึงมิได้เตรียมใจเอาไว้ ต่อมาไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งกับเถาฮวาอู๋อีก”สายตาของหลินเมิ้งหยาเลื่อนมองทางภูเขาที่อยู่ไกลๆ นัยน์ตาเผยให้เห็นแสงประกายประหลาดบางอย่างนางอยากปกป้องคนของนางทุกคน ดังนั้น นางจำเป็นต้องกำจัดคนเหล่านั้นให้หมดทั้งไท่จื่อ ทั้งฮองเฮา นางจะต้องแย่งเอาอำนาจของคนเหล่านั้นมา เหตุเพราะพวกเขาใช้อำนาจในทางมิชอบ ข่มเหงรังแกผู้อื่นโดยไม่หวั่นเกรงเทวดาฟ้าดินถ้าหากนางช่วงชิงอำนาจในมือของพวกเขาไปจนหมด เช่นนั้นคงไม่มีใครทำร้ายคนของนางได้อีก“ข้าเข้าใจแล้ว ขอบใจเจ้ามากนะชิงหู”ส่งเสียงชัดแจ๋ว ไร้ซึ่งอาการสั่นเทิ้มหรือลังเลอีกต่อไป ชิงหูหันหน้ามองเส้นผมของนาง“เจ้าเด็กน้อย ข้าจะอยู่ข้างกายเจ้าตลอดไป ข้าจะปกป้องเจ้าเอง”ครึ่งชีวิตที่ผ่านมาหมดไปกับเรื่องชั่วร้าย อีกสามปีที่เหลืออยู่ เขาจะทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อปกป้องดูแลนาง“ไม่ หากหลบซ่อน
