ีทางเลือก เช่นนั้นนางคงต้องเถียงกับองค์หญิงดูสักตั้งคิดหรือว่าหลินเมิ้งหยาจะเถียงแพ้?“สงครามล้วนเป็นความทะเยอทะยานของผู้ฝักใฝ่ในอำนาจ จะมีราษฎร์สักกี่คนที่ยินยอมพลีชีพเพื่อทำสงครามเหล่านั้น? คนบริสุทธิ์มากมายต้องล้มหายตายจาก เหตุใดผู้กุมอำนาจจึงมิยอมปล่อยวางความทะเยอทะยานของตนเองเล่าเพคะ? เพียงเพื่อความต้องการส่วนตัว แต่ความสุขของคนจำนวนมากต้องถูกทำลาย แต่กลับกล่าวอ้างว่าเป็นความสมัครใจของราษฎร์เอง สิ่งนี้มิต่างอะไรจากโจรเลยนะเพคะ”ทุกคนในห้องคิดไม่ถึงเลยว่าพระชายาของตนเองจะมีวาจาล้ำลึกถึงเพียงนี้“คำพูดของพระชายาดูจะรุนแรงไปสักนิด ตั้งแต่สมัยโบราณ แน่นอนว่าความขัดแย้งเกิดขึ้นเพราะความทะเยอทะยาน แต่ถ้าหากบ้านเมืองของเราถูกกดขี่และเหยียบย่ำ เช่นนั้นท่านจะยังยอมอดทนต่อไปหรือไม่?”ซีฟานคือเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของต้าจิ้น ทุกปีจะต้องส่งเครื่องราชบรรณาการมาให้ทรัพยากรที่ดีที่สุดล้วนถูกต้าจิ้นริบไว้ ดังนั้นสำหรับแคว้นนี้แล้ว จึงมิต่างอะไรจากการถูกปล้นความยุติธรรมไป“การแต่งงานจะสามารถแก้ไขปัญหาระหว่างแคว้นได้อย่างนั้นหรือเพคะ? ความขัดแย้งระหว่างแคว้นมีมาอย่างเนิ่นนาน ใช่ว่าพูดเพียงประโยคสองประโยคจะสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านั้นได้ เมื่อหนึ่งร้อยยี่สิบปีก่อน ทหารม้าของซีฟานแข็งแกร่งมาก กำลังทหารของต้าจิ้นเองก็มิได้ด้อยไปกว่ากัน ซีฟานยกพลประชิดเมือง ฮ่องเต้แห่งต้าจิ้นยอมจำนวน แต่สุดท้ายทหารของ
