ารหนีปัญหาหาใช่วิธีการแก้ปัญหาไม่ ราชวงศ์แห่งซีฟานจะต้องมีหญิงสาวที่เหมาะสมกับท่านอย่างแน่นอน ไม่ดีกว่าหรือ หากได้แต่งงานกับพวกนาง”คำแนะนำจากหลินเมิ้งหยาทำให้หูเทียนเป่ยหัวเราะขมขื่นพลางส่ายหน้า“เรื่องที่เสด็จพ่อได้ตัดสินใจไปแล้ว ไม่อาจมีทางแก้ไขได้ หากใช้วิธีนั้นได้จริง ข้าคงไม่เลือกสาวใช้ของเจ้า”ทุกครอบครัวล้วนมีปัญหา ทว่าในราชวงศ์มิอาจหลบหลีกการแก่งแย่งชิงดีไปได้หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด สุดท้ายนิ่งเงียบไปนางไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องภายในครอบครัวของผู้อื่นสนทนากับหูเทียนเป่ยอีกสองสามประโยค ก่อนที่หลงเทียนอวี้จะส่งเขากลับสาวใช้ทั้งสี่ขอตัวออกไปข้างนอกเพื่อปล่อยให้หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง“ท่านคิดว่าหูเทียนเป่ยจะยอมแพ้หรือไม่?”หลินเมิ้งหยากังวลเล็กน้อย องค์ชายแห่งซีฟานแต่ละคนรับมือได้ยาก แม้หูเทียนเป่ยจะดูเหมือนคนตรงไปตรงมา แต่ก็ไม่รู้ว่าเขายังมีกลอุบายอันใดเก็บซ่อนเอาไว้หากเขาจะเอาตัวป๋ายจื่อไปให้ได้จริงๆ เช่นนั้นเรื่องราวจะยุ่งยากยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน“ข้าคิดว่าเขาไม่มีทางยอมแพ้ ไม่มีใครยินยอมปล่อยให้คนอื่นขัดขวางแผนการของตนเอง เทียนเป่ยเป็นคนมีความทะเยอทะยาน เจ้าคิดหรือว่าเขาจะยอมทิ้งโอกาสนี้ไป?”หลินเมิ้งหยานั่งลงบนเก้าอี้ แกล้งลูกหมาป่าในอ้อมกอดเรื่องของป๋ายจื่อทำให้นางกระวนกระวายเป็นอย่างมาก“แต่เจ้าสบายใจเถิด ข้าจะพยายามคุยกับเขา”เสียงทุ้มต่ำที่ถูกส่งออกมาทำให้หัว
