หลินเมิ้งหวู่ที่ได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่กำมือแน่น สายตาจับจ้องมองทางกระดานคะแนน
แม้จะโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก แต่เพราะฮองเฮารับสั่งกับนางด้วยตนเองว่าจะต้องมาเข้าร่วมงานล่าสัตว์ในครั้งนี้ อีกทั้งยังต้องคิดหาวิธีดึงดูดความสนใจจากองค์ชายรัชทายาทจากซีฟานให้ได้
มิเช่นนั้นนางคงไม่มีทางมาที่แบบนี้หรอก
“ท่านแม่ พวกนาง…”
หมุนตัว หลินเมิ้งหวู่เดินเข้าไปหาซ่างกวนชิงที่กำลังดูการแข่งขัน เมื่อเทียบกับลูกสาวที่กำลังหมดความอดทนแล้ว ซ่างกวนชิงสงบนิ่งกว่ามาก
มองดูการแข่งขันตรงหน้านิ่งประหนึ่งคนหูหนวก
“หวู่เอ๋อร์ เจ้าเหมือนกับพวกนางอย่างนั้นหรือ?”
น้ำเสียงยังคงเย่อหยิ่งเสมอต้นเสมอปลาย ในสายตาของซ่างกวนชิง พวกนางทั้งสามคนเป็นเพียงเศษขยะเท่านั้น
มิอาจเทียบได้กับลูกสาวของตนเอง สายเลือดบริสุทธิ์ สง่างามและชาญฉลาด
“ก็จริงเจ้าค่ะ ข้าไม่เหมือนกับพวกนาง”
แม้หลินเมิ้งหวู่จะอยากตอบโต้กลับ แต่ถ้าครั้งนี้นางยังทำงานพลาด เกรงว่าฮองเฮาจะไม่มีทางให้โอกาสนางอีก
“เจ้าวางใจเถิด เสด็จป้าของเจ้าพูดกับข้าแล้ว คราวนี้จะทำให้เจ้ากลายเป็นชายาขององค์ชายรัชทายาทให้ได้ เจ้าจะต้องจะเอาไว้ ใช่ว่าใครจะขึ้นเป็นชายาขององค์ชายรัชทายาทได้ อีกอย่าง องค์ชายรัชทายาทผู้นั้นยังหล่อเหลา สง่างาม มีสายเลือดบริสุทธิ์ของชนชั้นสูง เหมาะสมกับเจ้ายิ่งนัก”
