่าหลินเมิ้งหยากลับรู้สึกว่าชายารองตู๋กูจะต้องวางแผนอะไรบางอย่างเอาไว้แน่ทั้งสองเดินนำหน้าและตามหลังกันเข้าไปในกระโจมเล็กหลังหนึ่ง ภายในคือชายารองตู๋กูที่สวมใส่ชุดขี่ม้าและดื่มเหล้ากินกับแกล้มรอหลินเมิ้งหยา“พระชายารอง พระชายาอวี้มาถึงแล้วเพคะ”นางกำนัลถอนตัวกลับออกไป ภายในกระโจมเล็กจึงเหลือเพียงหลินเมิ้งหยาและชายารองตู๋กู“น้องหลิน ข้าเตรียมกับแกล้มเหล้าเอาไว้มากมาย ข้าอยากทำความรู้จักสนิทสนมกับน้องหลินเอาไว้ เจ้าคงไม่ถือสาใช่หรือไม่?”ชายารองของไท่จื่อหาได้เหมือนชายารองทั่วไปไม่ ทันทีที่ไท่จื่อขึ้นครองราชย์ นางจะกลายเป็นพระสนมของฮ่องเต้ทันทีดังนั้น การทำความรู้จักกับหลินเมิ้งหยาเอาไว้จึงมิใช่เรื่องแปลกทว่าน้องหลินคำนี้….หัวใจของหลินเมิ้งหยาสั่นไหว“ไม่หรอกเพคะ เมิ้งหยาเสียมารยาทแล้ว”หลินเมิ้งหยาหัวเราะ นั่งลงด้วยท่าทางผ่อนคลาย มองดูกระโจมเล็กหลังนี้ด้วยหัวใจเต้นระรัว“ล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น น้องหญิงอย่าได้เกรงใจไปเลย”ชายารองตู๋กูส่งเสียงหัวเราะอ่อนโยน ไร้ซึ่งความหยิ่งยโสหลินเมิ้งหยากลับระมัดระวังตัวมากขึ้น แต่ถึงกระนั้นกลับส่งยิ้มอ่อนโยน“เชิญพระชายารองเพคะ”“ข้าเคยได้ยินไท่จื่อรับสั่งว่าวันที่พระสนมเต๋อเฟยได้พบกับเจ้า พระนางตกตะลึงในความงามของเจ้าเป็นอย่างมาก”ชายารองตู๋กูหยิบแก้วเหล้าขึ้นและเล่าเรื่องให้ฟัง“หม่อมฉันเป็นเพียงหิ่งห้อยตัวเล็กๆ มิอาจส่องประกายงดงามได้อย่างพระองค์หรอกเพคะ”ห
