กำลังขี่ม้าด้วยความสนุกสนาน หลินเมิ้งหยาตัดสินใจ ล้มเลิกที่จะหาความวุ่นวายให้สมองเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วรถม้าโคลงเคลง แล่นไปบนถนนอยู่นาน ในที่สุดก็เดินทางมาถึงภูเขาหลิงจูอันเป็นเขตล่าสัตว์ของฮ่องเต้แม้จะเป็นป่าทึบ แต่มีทุ่งหญ้าโล่งกว้างที่ตีนเขาทุกคนล้วนหาที่ตั้งกันบริเวณตีนเขาแม้จะเดินทางอย่างยากลำบากตลอดทั้งวัน แต่ถึงกระนั้นความกระตือรือร้นของพวกบุรุษจึงมิได้จางหายไปเลยทันทีที่มาถึงเขตล่าสัตว์ มีคนจัดเตรียมงานเลี้ยงเล็กๆ รออยู่ก่อนแล้วหลินเมิ้งหยาเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะพาสาวใช้ไปยังกระโจมที่ถูกกางไว้ก่อนแล้ว“ท่านอ๋อง พระชายามาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”หลินขุ๋ยกระซิบที่ข้างหูของหลงเทียนอวี้ หลงเทียนอวี้วางแก้วเหล้าในมือ ก่อนจะหันมองทางด้านหน้ากระโจมพวกบุรุษทั้งหมดล้วนเปลี่ยนเป็นชุดเกราะหนังกันหมดแล้วรูปงามสง่า อีกทั้งยังหล่อเหลากว่าพวกบุรุษในเมืองหลวงส่วนพวกสตรีแต่งตัวแตกต่างกันออกไป บางคนสวมใส่กระโปรงยาวประหนึ่งเทพธิดาแต่ส่วนใหญ่เปลี่ยนเป็นชุดขี่ม้าที่สะดวกสบายและรัดกุมกว่ามากทว่าหลินเมิ้งหยากลับโดดเด่นที่สุดด้านหน้ากระโจม ร่างบางสวมใส่ชุดสีแดงดึงดูดสายตาทุกคู่บนชุดสีแดงปักดิ้นทองลายดอกโบตั๋น ส่งผลให้เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นของนางยิ่งดูงดงามมากขึ้นเส้นผมถูกรวบและประดับไว้ซึ่งมงกุฎหยกสีม่วงแตกต่างจากท่วงท่าสง่างามในเวลาปกติ ตอนนี้หลินเมิ้งหยางดงามมีเสน่ห์จนมิอาจมีใครละสายตาไปจากนางได้“พี่หาน พี่สะใ
