ภ้สามหาได้เหมือนพระชายาไม่ แต่นางเหมือนแม่ทัพหญิงมากกว่า”ข้างกายของหลงชิงหานคือเด็กสาวหน้าขาวปากแดงคนหนึ่งเด็กสาวอายุเพียงสิบสองสิบสามปีเท่านั้น ทว่าหน้าตาน่ารักน่าชัง แต่ถึงกระนั้นกลับส่งความรู้สึกเย่อหยิ่งออกมาเล็กน้อย ในอนาคตจะต้องทำให้เหล่าบุรุษยุ่งยากลำบากใจอย่างแน่นอน“เจ้าคงไม่รู้สินะว่าพี่สะใภ้ท่านนี้เก่งกาจเหนือมนุษย์”หลงชิงหานยกพัดขึ้นปิดบังใบหน้า ทว่าเขากลับไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นตะลึงเอาไว้ได้เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าสตรีจะสามารถมีความหล่อเหลาเช่นบุรุษได้เช่นนี้หยินและหยางรวมเข้าหากันอย่างสวยงาม แม้แต่เขาเองยังอดที่จะรู้สึกกระชุ่มกระชวยไม่ได้ขณะเดียวกัน เขารู้สึกอิจฉาพี่สามขึ้นมา“พระชายาอวี้เสด็จ…”ขันทีร้องประกาศแสดงตัวตนของหลินเมิ้งหยาส่งยิ้มอ่อนหวาน หลินเมิ้งหยาเดินเข้าไปหยุดข้างกายหลงเทียนอวี้“ท่านอ๋อง”ริมฝีปากอ้าออก กลิ่นเหล้าคละเคล้าอยู่ในคำพูด ทำให้คนฟังรู้สึกเมามาย“นั่งเถิด”หลงเทียนอวี้พยักหน้า แต่กลับไม่รู้สึกประหลาดใจทว่า ร่องรอยของความตกตะลึงปรากฏขึ้นในนัยน์ตาของเขาชายาของเขา ทำให้ทุกคนรู้สึกอิจฉา“ฮ่าๆ ทุกครั้งที่ได้เห็นชายาของน้องสาม ก็อดรู้สึกตกตะลึงไม่ได้ น้องสามโชคดีเหลือเกิน ข้าขอดื่มให้เจ้าหนึ่งจอก”ไท่จื่อดื่มเหล้าเข้าไปหลายจอกแล้ว ดังนั้นเสียงจึงอ้อแอ้ประหนึ่งคนเมาโชคดีที่ที่นี่มิใช่งานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ ดังนั้นหากใครได้ยินคงคิดว่าสองพี่น้องแซวกันเล่นแต
