กใจอย่างแน่นอน“เจ้าคงไม่รู้สินะว่าพี่สะใภ้ท่านนี้เก่งกาจเหนือมนุษย์”หลงชิงหานยกพัดขึ้นปิดบังใบหน้า ทว่าเขากลับไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นตะลึงเอาไว้ได้เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าสตรีจะสามารถมีความหล่อเหลาเช่นบุรุษได้เช่นนี้หยินและหยางรวมเข้าหากันอย่างสวยงาม แม้แต่เขาเองยังอดที่จะรู้สึกกระชุ่มกระชวยไม่ได้ขณะเดียวกัน เขารู้สึกอิจฉาพี่สามขึ้นมา“พระชายาอวี้เสด็จ…”ขันทีร้องประกาศแสดงตัวตนของหลินเมิ้งหยาส่งยิ้มอ่อนหวาน หลินเมิ้งหยาเดินเข้าไปหยุดข้างกายหลงเทียนอวี้“ท่านอ๋อง”ริมฝีปากอ้าออก กลิ่นเหล้าคละเคล้าอยู่ในคำพูด ทำให้คนฟังรู้สึกเมามาย“นั่งเถิด”หลงเทียนอวี้พยักหน้า แต่กลับไม่รู้สึกประหลาดใจทว่า ร่องรอยของความตกตะลึงปรากฏขึ้นในนัยน์ตาของเขาชายาของเขา ทำให้ทุกคนรู้สึกอิจฉา“ฮ่าๆ ทุกครั้งที่ได้เห็นชายาของน้องสาม ก็อดรู้สึกตกตะลึงไม่ได้ น้องสามโชคดีเหลือเกิน ข้าขอดื่มให้เจ้าหนึ่งจอก”ไท่จื่อดื่มเหล้าเข้าไปหลายจอกแล้ว ดังนั้นเสียงจึงอ้อแอ้ประหนึ่งคนเมาโชคดีที่ที่นี่มิใช่งานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ ดังนั้นหากใครได้ยินคงคิดว่าสองพี่น้องแซวกันเล่นแต่เพียงเท่านั้นหลินเมิ้งหยาหุบยิ้ม แต่มิได้ตอบกลับใด ๆนัยน์ตาเผยให้เห็นร่องรอยของความเย็นชา คนบ้ากามเช่นนี้จะขึ้นครองราชย์ได้อย่างไร?“ไท่จื่อเอ่ยชมมากเกินไป ข้าว่าสตรียิ่งสวย ยิ่งอันตราย”[1] หนู่ปี้ คือคำที่ข้ารับใช้แทนตัวเอง แปลว่าบ่าว[2] ชวนป๋วยปีแป่ก่อ คือ ย
