นบริเวณตีนเขาแม้จะเดินทางอย่างยากลำบากตลอดทั้งวัน แต่ถึงกระนั้นความกระตือรือร้นของพวกบุรุษจึงมิได้จางหายไปเลยทันทีที่มาถึงเขตล่าสัตว์ มีคนจัดเตรียมงานเลี้ยงเล็กๆ รออยู่ก่อนแล้วหลินเมิ้งหยาเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะพาสาวใช้ไปยังกระโจมที่ถูกกางไว้ก่อนแล้ว“ท่านอ๋อง พระชายามาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”หลินขุ๋ยกระซิบที่ข้างหูของหลงเทียนอวี้ หลงเทียนอวี้วางแก้วเหล้าในมือ ก่อนจะหันมองทางด้านหน้ากระโจมพวกบุรุษทั้งหมดล้วนเปลี่ยนเป็นชุดเกราะหนังกันหมดแล้วรูปงามสง่า อีกทั้งยังหล่อเหลากว่าพวกบุรุษในเมืองหลวงส่วนพวกสตรีแต่งตัวแตกต่างกันออกไป บางคนสวมใส่กระโปรงยาวประหนึ่งเทพธิดาแต่ส่วนใหญ่เปลี่ยนเป็นชุดขี่ม้าที่สะดวกสบายและรัดกุมกว่ามากทว่าหลินเมิ้งหยากลับโดดเด่นที่สุดด้านหน้ากระโจม ร่างบางสวมใส่ชุดสีแดงดึงดูดสายตาทุกคู่บนชุดสีแดงปักดิ้นทองลายดอกโบตั๋น ส่งผลให้เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นของนางยิ่งดูงดงามมากขึ้นเส้นผมถูกรวบและประดับไว้ซึ่งมงกุฎหยกสีม่วงแตกต่างจากท่วงท่าสง่างามในเวลาปกติ ตอนนี้หลินเมิ้งหยางดงามมีเสน่ห์จนมิอาจมีใครละสายตาไปจากนางได้“พี่หาน พี่สะใภ้สามหาได้เหมือนพระชายาไม่ แต่นางเหมือนแม่ทัพหญิงมากกว่า”ข้างกายของหลงชิงหานคือเด็กสาวหน้าขาวปากแดงคนหนึ่งเด็กสาวอายุเพียงสิบสองสิบสามปีเท่านั้น ทว่าหน้าตาน่ารักน่าชัง แต่ถึงกระนั้นกลับส่งความรู้สึกเย่อหยิ่งออกมาเล็กน้อย ในอนาคตจะต้องทำให้เหล่าบุรุษยุ่งยากลำบา
