ล่อเหลากว่าพวกบุรุษในเมืองหลวงส่วนพวกสตรีแต่งตัวแตกต่างกันออกไป บางคนสวมใส่กระโปรงยาวประหนึ่งเทพธิดาแต่ส่วนใหญ่เปลี่ยนเป็นชุดขี่ม้าที่สะดวกสบายและรัดกุมกว่ามากทว่าหลินเมิ้งหยากลับโดดเด่นที่สุดด้านหน้ากระโจม ร่างบางสวมใส่ชุดสีแดงดึงดูดสายตาทุกคู่บนชุดสีแดงปักดิ้นทองลายดอกโบตั๋น ส่งผลให้เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นของนางยิ่งดูงดงามมากขึ้นเส้นผมถูกรวบและประดับไว้ซึ่งมงกุฎหยกสีม่วงแตกต่างจากท่วงท่าสง่างามในเวลาปกติ ตอนนี้หลินเมิ้งหยางดงามมีเสน่ห์จนมิอาจมีใครละสายตาไปจากนางได้“พี่หาน พี่สะใภ้สามหาได้เหมือนพระชายาไม่ แต่นางเหมือนแม่ทัพหญิงมากกว่า”ข้างกายของหลงชิงหานคือเด็กสาวหน้าขาวปากแดงคนหนึ่งเด็กสาวอายุเพียงสิบสองสิบสามปีเท่านั้น ทว่าหน้าตาน่ารักน่าชัง แต่ถึงกระนั้นกลับส่งความรู้สึกเย่อหยิ่งออกมาเล็กน้อย ในอนาคตจะต้องทำให้เหล่าบุรุษยุ่งยากลำบากใจอย่างแน่นอน“เจ้าคงไม่รู้สินะว่าพี่สะใภ้ท่านนี้เก่งกาจเหนือมนุษย์”หลงชิงหานยกพัดขึ้นปิดบังใบหน้า ทว่าเขากลับไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นตะลึงเอาไว้ได้เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าสตรีจะสามารถมีความหล่อเหลาเช่นบุรุษได้เช่นนี้หยินและหยางรวมเข้าหากันอย่างสวยงาม แม้แต่เขาเองยังอดที่จะรู้สึกกระชุ่มกระชวยไม่ได้ขณะเดียวกัน เขารู้สึกอิจฉาพี่สามขึ้นมา“พระชายาอวี้เสด็จ…”ขันทีร้องประกาศแสดงตัวตนของหลินเมิ้งหยาส่งยิ้มอ่อนหวาน หลินเมิ้งหยาเดินเข้าไปหยุดข้างกายหลงเทียนอวี้“ท่
