๋ายซ่าว ไปหยิบหญ้าป๋ายเฉาของข้ามา แล้วส่งมอบให้ท่านหญิงหลินหลาง”ยาบำรุงมีฤทธิ์ร้อนเช่นนี้น่าจะเหมาะกับร่างกายที่อ่อนแอ“เกรงว่าของชิ้นนี้จะไม่เหมาะสมนะพ่ะย่ะค่ะ”มองดูขวดหยกขาว ทันทีที่ได้เห็นของในมือของป๋ายซ่าว สีหน้าลำบากใจพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพ่อบ้านเติ้ง“ไม่เป็นไรสมุนไพรเหล่านี้สามารถพบเห็นได้ทั่วไป เพียงแค่ขั้นตอนการทำยุ่งยากมากเท่านั้น ในเมื่อท่านอ๋องมอบหมายงานนี้ให้ข้าแล้ว เช่นนั้นข้าก็มิอาจทำลายความเชื่อใจของท่านอ๋องได้”หลินเมิ้งหยาพยายามสะกดความเจ็บปวดในหัวใจและพยายามแสดงท่าทีใจกว้างเขา…มีคนรักในวัยเยาว์แล้วเช่นนั้นนางที่ถูกยัดเยียดมาให้เขา เกรงว่าไม่ช้าก็เร็วจะต้องไสหัวออกไปจากที่นี่ก็ดีเหมือนกัน เช่นนั้นนางจะพยายามทำหน้าที่ในขณะที่ยังอยู่ในตำแหน่งนี้ให้ดีที่สุด“ขอบพระทัยในความใส่ใจของพระชายาพ่ะย่ะค่ะ”พ่อบ้านเติ้งหยิบขวดยา ฉีกยิ้มกว้างแล้วเดินจากไปภายในคลังยา หลินเมิ้งหยามองดูป๋ายซ่าวและป๋ายจีซึ่งกำลังจัดการยาที่เหลือ หัวใจเต้นระรัวก่อนจะลุกขึ้นเดินมาหยุดยืนที่ชั้นวางเล็กๆ หยิบกล่องไม้ลักษณะโดดเด่นเป็นพิเศษขึ้นมาภายในนั้น มียาสิบกว่าชนิดถูกวางเรียงรายภายในกล่องยากล่องนี้ อีกทั้งยังส่งกลิ่นพิเศษออกมานี่คือยาที่นางใช้สำหรับถอนพิษในร่างกายของตนเอง อีกเพียงสามอย่างก็จะครบแล้วเมื่อใดที่หายาทั้งสามชนิดนั้นเจอ เมื่อนั้นนางจะไปจากที่นี่ใกล้แล้ว อีกไม่นานแล้วจริงๆเมื่อออกจากห้องเ
